Page 499

جلد اول ۲۹ كتاب ادب القاضي فتوی بدهد متلوی دوست در صحیح بودن آن دعوی یعنی بقول مشایخ بخارا رحمهم الله عاو منها رأه يبيع أرضا او دارا متصرف فيه للمشترى زمانا وهو ساكت يسقط دعواه (اشباه) وبعضی ازان مسلمهای شمرده شده اینست که شخصی دید مردیرا که میفروخت زمینی ویا سرایرا پس خریده تصرف کرد در ان زمین یا در ان سرای زمانه وحال آنکه ا شخص سکوت کننده بود ساقط میشود دعوی انشخص ومنها احد شريكي العنان قال للاخر اني اشتر هذه الامة لنفسي خاصة فسكت الشريك لا تكون لهما الاشباه، بل للمشترى حموى) و بعضی از ان مسلمهای شمرده شده اینست که یکانی دو شریک بشرکت عنان گفت مر شریک دیگر خود را که بدرستیکه میخرم این کنیز را خاص برای خود پس سکوت کرد آن شریک دیگر او میشود آن کنیز برای هر دو بلکه میشود مرا خریده ومنها سكوت الموكل حين قال له الوكيل يشتر معین الى او بد شراه لنفسي فشراه كان له راشباه) و بعضی از ان مسلمهای شمرده شده سکوت کردن وکیل کننده ست وقتیکه بگوید ملو اور آن وکیلی که بخریدن چیز معلوم از طرف او وکیل باشد که بدرستیکه اراده دارم خریدن آنچیز معلوم را برای خود پس خرید آن را میشود آنچیز مر آن وکیل را ومنها سكوت ولى الصبى العاقل اذا رأه يبيع ويشترى اذن (اشباه ) يفهم من تقيده بالولى ان الوصى والقاضي ليسا كذلك رحموى) وبعضی از ان مسلمهای شمرده شده اینست که سکوت ولی پسرا رسیده عاقل وقتیکه دید آن پسر راکه میفرود یم اذان است آن سکوت کردن او برای آن پسر تا رسیده در بازارگانی و فهمیده میشود از مقید کردن سکوت کننده بولی اینکه بدرستیکه وصی و قاضی این چنین نیستند یعنی وصی و قاضی اگر پسنا رسیده عاقل را دیدند که خریده فروخت میکرد و سکوت کردند این سکوت کردن ایشان اذن نمیشود مر آن پسر نا رشید را در بازركاني ومنها سكوت من رأى غيره شق زقه فسكت حتى سال