Page 487

جلد اول ۴۰ کتاب ادب القاضی فایده هایکه سکوت در رضا را ندارد فيمن له بيت يسكنه مدة تزيد على ثلاث سنين ويتصرف فيه هدماً وعمارة مع اطلاع جاره على ذلك بانه لا تسمع دعوى الجار عليه البيت او بعضه على ما عليه الفتوى (رد المحتار) و تحقیق حکم کرده است مصنف کتاب تنویر الابصار در فتاوای خود در باره آن شخصی که مدتها خانه را که سکونت میکرد در ان خانه در مدتیکه زیاده بر سه سال بود و تصرف میکرد در آن خانه تصرف خرابی آبادیرا با خبر بودن همسایه او بر تصرف کردن او این چنین حکم کرده است مصنف که شیندند دعوای آن همسایه او در آن خانه و در بعضی از انخانه بنا بر آن حکمیکه فتوای علماء رحمهم الله تعالی بر انست ولا ينسب الى ساكت قول فلو رأى اجنبيا يبيع ماله فسكت ولم ينهه لم يكن وكيلا میگویند (اشباه ونظائر) باشخص سکوت کننده و نسبت قولی کرده نمیشود پس اگر شخصی دید مرد بیگانه را که میفروخت مال اور ا پس سکوت کرد و منع نکرد او را از فروختن در ینصورت آن بیگانه وکیل نمیشو بفروختن آن مال بسکوت کردن مالک آن مال ولورأی القاضی الصبى او المعتوه او عبد هما يبيع ويشترى فسكت لا يكون اذنا في التجارة (اشباه) و اگر قاضی دید کودکی را و یا کم عقلی را یا دید غلام ایشانرا که هر یکی از ایشان میفروخت و میخریه چیزیرا پس قاضی سکوت کرد و منع کرد ایشانرا درین صورت این سکوت کردن قاضی اذن نمیشود هر سرکدام ایشانرا و سوداگری ولورأى غيره يتلف ماله فسكت لا يكون اذنا باتلافه (اشباه) و اگر شخصی دید دیگر یہ اکه تلف میکرد مال اور ا پس سکوت کرد و منع نکرد او را از ان تلف کردن این سکوت کردن او را نمیشود بتلف کردن آنمال ولو سكت عن وطى امته (اشباه) الموطوعة بشبهة او بعقد فا (حموى) لم يسقط المهر وكذا عن قطع عضوه (اشباه) و اگر شخصی سکوت کرد از خواستن عوض وطی آن کنیز خود که وطی کرده شده بود بسبب شبهه یا وطی کرده شده بود بعقد نکاح فاسد نیز همان