Page 459

جلد اول کتاب ادب القاضی ۴۵۰ قاعده در شاهدی دادن شاهدان بر غلام اذن کرده شده بدزدی کردن او وان شهدوا علی عبد مأذون له بسرقة عشرة دراهم او اكثر وهو يجحد فانكان مولاه حاضرا قطع عندهم جميعا وهل يضمن السرقة انكان استهلكها يضمن وانكانت قائمة ردها على المسروق منه (عالمگیری) و اگر شاهد ی دادند بر غلام اذن کرده شده برای و در تصرفات بدزدی ده درم یا بسیار تر از آن و آنغلام منکر بود پس اگر خواجه او حاضر بود دست او بریده شود نزد تمامی امامان رحمهم الله تعالی و آیا تاوان دار میشود مال دزدیده شده را یا نه اگر هلاک کرده مالیم تا وان دهنده آن میشود و اگر موجود بود رد کند آنرا بر انکسیکه دزدیده شده است از و یعنی صاحب آن وان كان المولى غائبا لا يقطع العبد عند ابي حنيفة و محمد رحمهما الله ويضمن السرقة (عالمگیری) و اگر خواجه او غائب بود بریده نشود دست او نز د امام اعظم و امام محمد رحمہ اللہ علیهما و ضامن میشود مال دزدیده شده را وانكان الشهود شهدوا بسرقة أقل من عشرة دراهم فقضى القاضى بالمال ولا يقضى بالقطع سواء كان المولى حاضر او غائبا (عالمگیری) و اگر شاهد دادند بدز دیدن مالی که کمتر از ده درم بود حکم کند قاضی بر آن غلام بدادن آن مال و حکم نکند بریدن دست او برابر ست که خواجه او حاضر باشد یا غائب وانكان الشهود شهدوا على اقرار المأذون بسرقة عشرة دراهم و المولى غائب فالقاضي يقضى بالمال على العبد ولا يقضى بالقطع في قول ابيحنيفة و محمد (عالمگیری) و اگر گواهی دادند با قرار غلام اذن کرده شده بدزدیدن ده درم و حال آنکه خواجه او غائب بود پس قاضی حکم کند بآمال دزدیده شده بر آن غلام و حکم نکند ببریدن دست او در قوله امام اعظم و امام محمد رحمہما اللہ تعالی ولو شهدوا على عبد محجور بسرقة عشرة دراهم او اكثر فانكان المولى غائبا فالقاضي لا يقضى عليه بشئ لا بالقطع ولا بالمال عند ابى حنيفة رحمه ومحمد رحمه (عالمگیری) و اگر گواهی دادند بر غلام منع شده از تصرف بدزدیدن ده درم فائده در دعوای سرقه بر عبد محجور فائده در شاهدی دادن شاهدان بر غلام منع کرده شده بدزدیدن او