Page 45

من الرواية فى حق نفسه نعم اذا كان له رأی اما اذا كان عامیا فلم اره لكن مقتضى تقييدا بذى الرأى انه لا یجوز للعامى ذالك قلت لكن هذا فى غير مواضع الضرورة فقد ذكر فى حيض البحر فى بحث الوان الدماء اقوالا ضعيفة ثم قال وفى المعراج عن فخر الائمة لو افتى مفت بشئ من هذه الاقوال فى مواضع الضرورة طلبا للتيسير كان حسنا وكذا قول ابی یوسف رح فى المنى اذا خرج بعد فتور الشهوة لا يجب به الغسل ضعيف ولجاز والعمل به للمسافر او الضيف الذى خاف الريبة وذلك من مواضع الضرورة (رد المحتار) كنه است علامه شامی در رساله خود که نامیده است آنرا بعقد فرید فی جواز تقلید بنکه اقتضای مذهب امام ابو حنیفه رحمة الله علیه باز داشتن منع نمودن است از عمل کردن بقول ضعیف و مرجوح تا اینکه برای خود قاضی و مفتی هم عمل کردن بقول ضعیف و مرجوح روا نیست از جهت اینکه قول ضعیف و مرجوح منسوخ گردیده است و نقل کرده است بیری رح این حکم را بها می یعنی بآن شخصی که او را نیست رامی و اجتهادی که بآن بشناسد معانی نصوص و دلیلهای شرعی را باینطور که گفته است بیری رح که ایا روا میشود مر انسان را عمل کردن بقول ضعیف در حق نفس خود یا روا نمیشود آری روا میشود او را عمل کردن بقول ضعیف بوقتی که او را رای واجتهاد باشد اما وقتی که عامی باشد پس ندیدم امر حکم اورا در کتاب لیکن خواهش مقید نمودن او آن انسان را بصاحب رای و اجتهاد انست که بدرستی روا نمیشود مر عامی را عمل کردن بقول ضعیف و من میگویم لیکن این حکم که قول بقول ضعیف روا نیست در غیر جایهای ضرورتست زیرا که تحقیق ذکر کرده است در باب حیض در کتاب بحر رائق در بحث رنگهای خون با قولهای ضعیفه را بعد از ان گفته است که در کتاب معراج آورده است و عالمی که از فخرائمه نقل کرده است که اگر مفتی فتوی داد به چیزی از قولهای ضعیفه در جایهای ضرورت برای آسانی