Page 426

جلد اول ٣١٤ کتاب ادب القاضی يبرأ و هو خلاف ظاهر الرواية انما هو فى بعض الروايات عن ابى يوسف رحمه الله قال ابوالليث رحمه الله لو فعل به قاض علم ان الخصم تغيب لذلك فهو حسن جامع الفصولين (ردالمحتار) دویم آنکه پنهان شد آن شخصی که ضامن برای او ضامن شده صورت آن این است که کسی ضامن بر شخصی شد باین شرطی که اگر فردا و فا نکرد بسا ضر نمودن مرداین دارین آن دین او بر ضامن باشد پس آن طلب کننده دین غایب شد و فردا پس آن ضامن و را نیافت پس بر دوشه آن آمد بقاضی این ایستاده کرد قاضی وکیلی را از طرف طلب کننده دین و سپرد آن ضامن باوران کلے را که از طرف او ضامن شده بود خلاص میشود از ضامنی و این ایستاده کردن وکیل در نیصورت خلاف ظاهر روایت است جز این نیست که این ایستاده کردن وکیل در بعضی روایتهاست از امام ابو یوسف رحمہ الله گفته است فقیه ابو اللیث رحمہ الله که اگر این ایستاده کردن وکیل با کرد قاضی که دانسته بود که صاحب دین غایب شده از جهت همین که دین خود را از ضامن بگیرد پس این ایستاده کردن او وکیل را امر نیک است چنانچه در کتاب جامع الفصولین ذکر شده است الثالثة حلف ليوفينه اليوم فتغيب الداين (دربختار) بان علق المديون العتق اوالطلاق على عدم قضائه اليوم ثم غاب الطالب وخاف الحالف الحنث فان القاضى ينصب وكيلا عن الغائب ويدفع الدين البتہ ولا يحنث الحالف وعليه الفتوى بحرعن المخابية وفى حاشية مسكين عن الشيخ شرف الدين الغزى انه لا حاجة الى نصب الوكيل لقبض الدين فانه اذا دفع الى القاضى بر في يمينه على المختار المفتى به كما فى كثير من المذهب المعتمدة ولولم يكن ثمه قاض حنث على المفتى به (رد المحتار) فایده مسئله سوم ازان پنج مسئله