BrowseSirāj al-aḥkām fī muʻāmalāt al-Islām → page 282

Page 282

Sirāj al-aḥkām fī muʻāmalāt al-Islām · pages 1–689


Page image — the source of record

Scanned page 282 of Sirāj al-aḥkām fī muʻāmalāt al-Islām

Machine transcription

جلد اول ۲۰۳ كتاب ادب القاضي و در كتاب نوادر ابن سماعه رح از امام ابويوسف رحمة الله عليه روايت شده كه مردي آورد نوشته قاضي را بسوي قاضي ديگر وقبول كرد آنقاضي كه بسوي او نوشته شده آن نوشته قاضي اول را و شاهدان اداء شاهدان بران نوشته بعد از ان آمدند شاهدان صاحب حق بر اصل حق در شهر انقاضي كه بسوي او نوشته شده پس بدرستيكه آن قاضي دویم عمل نكند بآن نوشته و امر كند طلب كنندة حق را باينكه حاضر كند شها فايده خود را باصل حق القاضي اذا كتب المدعي كتابا ثم حضر بلدة المكتوب اليه قبل ان يقضي القاضي (در اينكه قاضي نويسنده حاضر شود) اليه بكتابه لا يقضي بكتابه كمالو حضر شاهد الاصل قبل ان يقضي بشهادة الفرح ادعي ان قاضي وقتيكه نوشته كرد براي (و انشير كه بقاضي آن نوشته كرد) (پیش از حکم آن قاضی) مدعي نوشته را بعد از ان حاضر شد آنقاضي نويسنده در شهر آنقاضي كه بسوي او نوشته شد و پيش از حكم كردن آنقاضي كه بسوي او نوشته شده بآن نوشته او در اين صورت حكم نكند آنقاضي كه بسوي نوشته او شده بآن نوشته آنقاضي نويسنده چنانكه اگر حاضر شود شاهدان اصل پيش از حكم كردن قاضي بشها فايده شاهدان فرع كه قاضي حكم نميكند بشهادة شاهدان فرع والوالي على بلدة من بلاد المسلمين اوعلى طريقة در اينكه حاکم اراده کند که بنویسد) من بلاد المسلمين اذا اراد ان يكتب الكتاب للحكم فان كان الخليفة قد ولاه القضاء واذن له بولد (خط حکمی را یا حاکم قاضی که دانه) (کبیر اوه است آن قاضی را که بسوی) يجوز ولوكان هذا الوالي قلد انسانا واجاز له ان يقضى هل يقبل كتاب هذا القاضي ينظران كان الخليفة (قاضی شهر دیگر) اذن لهذا الوالى بالتقليد قبل كتابه والا فلا (عالمكيري) و شخصی که حاکم باشد بر شهری از شهرها مسلمانان يا بر طرفي از شهر هاي مسلمانان وقتيكه اراده کرد که بنويسد نوشته حكمي را پس اگر پادشاه ولايت قضا را باو داده بود رواست مرا و را نوشتن آن نوشته حكمي را اگر پادشاه با و ولايت قضاء نداده بود روا نيست آن نوشته او واگر همين حاكم ولايت داد شخصی او اجازه کرد او را که حکم قضاء کند آيا قبول کرده میشود نوشته این قاضی بسوي قاضي ديگر يا نه نظر كرده شود اگر پادشاه اذن داده فايده بود مر این حاکم را بمقرر كردن قاضي قبول میشود نوشته آن قاضي بسوي قاضي ديگر و اگر او را اجاز (در حکم نوشته پادشاه بقاضیان) باین مقرر کردن قاضي نكرده بود پس قبول كرده نميشود ذكر في كتاب الاقضية ان كتب الخليفة (خود)

Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.


Cite this page
Sirāj al-aḥkām fī muʻāmalāt al-Islām, page 282. Afghanistan Digital Library, New York University Libraries. Machine-transcribed text: Afghan Press Archive, https://afghanpress.org/book/adl0016/282 (accessed [date]).
Permalink
https://afghanpress.org/book/adl0016/282
Machine-readable
JSON · IIIF manifest · Canvas
Source
Afghanistan Digital Library record