Page 281

جلد اول کتاب ادب القاضی ٢٧٢ ثابت کرد مدعی علیه آن گفته خود را دفع میشود ازو آندعوی چنانچه اگر قاضی عالم باشد بشریک بودن و دگر شخص در نام و نسب با مدعی علیه زیرا که در حال وجود شریک در نام و نسب با مدعی علیه تشخیص معلوم نیست فورا در مدعی علیه برای آن نوشته و اگر آن مدعی علیه شریک را در نام و نسب با خود ثابت نکرد پس او مدعی علیه میشود تا وقتی که ثابت نکند شریک را در نام و نسب با خود وان قام المدعى عليه البيته انه كان باسمه ونسبه ههنا رجل اخر و قاضیاً ذلك الايقبل لانه لا خوله في التاخير فابطلت وان كان صلينا قال قاعده للمد عليه فانما يعلم بنوذلك الجل بیدار يخرج الكتابي قبل كذا لقار وانكا قبل لك قيل وكذا لوكا لايده وقت مو ذلك الرجل (قاضيخان ( واگر مدعی علیه گذرانید شاهدا نرا بر اینکه بنام و نسب مدعی علیه درینجا مرد دیگر بود و تحقیق مرده است آنمرد قبول نمیشود قول مدعی علیه زیرا که مران مدعی علیه را حقی نیست در تاخیر کردن زندگی آنمرد مرده واگر بود قاضی که میدانست آنچیز را که گفته است انرا مدعی علیه که مردن آنمروان پس اگر بود قاضی که میدانست مردن آنمرد را پس از تاریخ آن نوشته قبول نکند قاضی دعویه آن نوشت قاضی اول را واگر قاضی بود که میدانست مردن آنمرد را پیش از تاریخ نوشته قاضی اول قبول کند قا دویو آن نوشته را و همچنین قبول کند اگر میدانست قاضی وقت مردن آنمرد را وان اقر المدعى عليه انه فلان بن فلان فقال ليس هذا عمل شي وادعى الانفاء والإبراء يكون خصما مالم يثبت ذلك (قاضیخان) در اینکه مدعی علیه بگوید که نیست براین واگر اقرار کرد مدعی علیه که فلان پسر فلان هستم و حالا ایک نیست این مدعی را بر من هیچ چیز ی یا دعوی که انین چیزیا د خوی کندر سانیدن را یا ابرا را آن مدعی علیه داد نمودن آنچیز راکه با دعوی کرده و یادعوی کرد ابرا گردن مدعی او در نیصورت تصمی پیشود تا که ثابت نکند این گفته خود را و في نوادر ابن سماعة عن ابي يوسف رجل جاء بكتاب إلى قاض اخروقه المكتوب اليه الكتاب وشهد الشهود على الكتاب ثم قدم بينة صاحب الحق على أصل الحق مصر المكتوب اليه فإن المكتوب اليه لا يعمل بالكتاب ويامر المطالبان بحضر البينة على اصل الحق (عالمگيري )