Page 264

جلد اول ۳۵۵ کتاب ادب القاضی منها او اوفيته وانه اليوم في بلدكذا وانا اريد ان اذهب الى تلك البلدة واخاف ان ياخذني وينكر الاستيفاء او الابراء فاسمع شهادة شهودي على ذلك واكتب لي فيه كتابا فان القاضي لا يكتب في قول ابي يوسف واجمعوا ان صالح الدين لو كان قضا للديون قضيت دينه او ابرا في فاساله ايها القاضى حتى لو انكر اثبت ذلك بالبينة فان القاضی لا يسال و قاضیخنا مردی آمیز د قاضی پس گفت که مر فلان بن فلان را بر من درم دین بود و تحقیق ابرا کرده و خلاص کرده مرا از ان دین یا گفت که داده ام آن دین او را و او مروز در فلان شهرست واراده دارم من که بروم در انشهر و می ترسم از اینکه گیرد مرا و منکر شود از گرفتن دین خود و یا از ابرا کردن دین خود پس بشنو گواهی گواهان مرا با دا کردن آن دین او و یا با برا کردن وا ز ان رین ملاقیام الدین ملاعبد الکریم صحیح است و بنویس برای من درین امر نوشته پس قاضی دیگر پس بدرستیکه قاضی ننویسد درین صورت بقول امام ابویوسف رحمه الله علیه و اتفاق کرده اند همه امامان رحمهم الله بر اینکه بدرستیکه صاحب دین مضروب و پس گفت اوکه دادم من دین او را یا گفت که ابراکرده بر ای من پس بپرس از ین صاحب دین ای قاضی تاینکه اگر منکر شود ثابت میکنم آن اداکردن دین او را یا آن ابرا کردن او را از ان دین بگذرانند شاهده پس بدرستی که قاضی بپرسد از ان صاحب دین و من هذا الجنس امراة جائت الى القاضي وقالت طلقنی فلان زوجي ثلثا وتزوجت باخر بعد انقضاء عدتى وانى اخاف ان ينكر الطلاق فأسأله ایها القاضى ان انكر اثبت بالبينة قال الشيخ الامام شمس الائمة لحلو انى لا القاضى نا اجماعاً واز همین جنس است این مسئله که زنی آمدنزد قاضی گفت که طلاق کرده است مرا فلان شوهرمن سه طلاق و نکاح کرده ام بدیگر شوهری پس از گذشتن عدت من و بدرستیکه من میترسم از اینکه آن شوهر منکر شود از طلاق کردن پس بپرس از و ای قاضی پس اگر منکر شد از ان طلاق کردن ثابت میکنم آنرا بر او بگذراندن گفته است شیخ امام شمس الایمه حلوانی رح که بپرسد قاضی زنی را از ان شوهر باتفاق همه امامان رحمهم الله تعا