Page 909

جلد چهارم ۹۰۰ کتاب الدعوی بذلك واتفقا علی حدود ذلك فان القاضی یلوله بذلك على المدعی علیه باقراره واقرار بالشراء واختلفا فی الحدود فقال المده هذه حدودها وقال المدعی علیه بل هذه حدود والبقر اقربها المدعی علیه فهو ما ادعی ولیس للمشتری شهود تعرف حدودها فانهما يتحالفا ويترادان وكذلك لو شهدا شهود على اقرارها بالشراء ولم يسمیا حدودا ان تفقا على الحدود نفذ ذلك عليهما وان اختلفا فى الى يد وليس للمشترى شهود يعرفون الحدود تحالفابلى وتناقضا البيع واذا تحالفا لا ينقض القاضى البيع بينهما حتى يسال القاضى فان الى المشترى اخذ ذلك على ما قال البائع ولم يرجع إلى تصديق البائع وبطل البائع فقد ذلك فان القام ينظر في ذلك فيسأل فان كان للمشترى حجة تثبت بما دعواه والا نقض البيع وكذلك كلواد المشترى كتابة والحقه كتبه على البائع بتمليك الشئ ود على اقرارها جميعا بذلك الشراء وفيه تسمية الحدود فان القاضي يلزم البائع ذلك ويأخذه بتسليمه الى المشترى كان في الحد ود تحالفا وتناقضا البيع الا ان يأتى المشترى ببينة تشهد على الحدود التى يدعى فان الحج على ذلك ببينة الزم القاضى البايع ما شهدت به الشهود واخذه بتسليمه الى المشترى كذا فى شرح ادب القاضى للخصاف رح (عالمگيرى) واگر دعوی کرد یکے خریده ام سرائی را از ین مرد باد می را یا زمینی را و گفت حدود آنر پس اقرار کر د مدعی علیه برای او بخریدن آن چیز را و با هم اتفاق کردند در حدود همین چیز پس قاضی حکم کند برای مدعی بهمین چیزر بر مدعی علیه با قرار مدعی علیه واگر اقرار کر دمد علیه بخریدن او با هم خال کردند در حدود آن پس گفت مدعی که این است حدود آن و گفت مدعی علیه که نه چنان است بلکہ این است حدود آن و حال آنکه آن محدود که مدعی علیه بران اقرار کرده بود اندک بود از انکه