Page 910

جلد چهارم ۹۰۱ کتاب الدعوی مدعی دعوای آنرا کرده بود و مرخزنده راگواهان نبود که بشناسد حدود آنرا پس هر دو از ایشان بیکدیگر خواسو بدهند و با همیگر رو کنند هر دو عوض را و همچنین اگر گواهی دادند گواهان با قرار ایشان بخریدن و بیان نکردند حدود آنرا با هم اتفاق کردند بر حد و آن نا فذ و جاری میشود آن خریدن برایشان و اگر با هم اختلاف کردند دروود آن و نبود خرند و را گواهانی که میشناسند حد و آنرا سوگند بدهند یکد یگر خود را بران و بشکنند بیع را و وقتی که سوگند کردند بشکنند قاضی آن بیع را میان ایشان تا بپرسد قاضی از حال آن پس اگر خریدیه ومنع آورده تو گرفتن چیز فروخته شده بگفته فروشنده و رجوع نکرد بتصدیق فروشنده و طلب کرد فروشنده شکستن بیع ام پس سزاستی که قاضی نظر کند درین امر و درنگ کند پس اگر خرند در اشاهدانی بود که ثابت میشد بان دعوام او پس مدعا حاصل شد و اگر او را شاهدان نبود بشکنند بیع را و همچنین است اگر حاضر کرده خرنده کاغذی جدیدا بحق خود که نوشته بود آنرا بر فروشنده پس گواهی دادند گواهان با قرار هر دوی ایشان باین خریدنی دوران نوشته بود بیان حدود پس قاضی لازم کند بر فروشنده آن بیع را و بگیرد او را بسپردن چیزی فروخته شده بخیر پس اگر با هم اختلاف کردند در حدود با یگر خود سوگند بدهند و بشکنند بیع را گر آنکه پیار و خیزند و کوالیه راکه گواهی بدهند بآن حدود یکه دعوی کرده پس اگر اور دگوا بازآبان لازم کند قاضی برو فروشنده آن چیز را که گواهان گواهی داده اند بآن و بگیرد او را بسپردن آن چیز فروخته شده ببرای خرینده همچنین دگر کرده شده است در کتاب شرح ادب قاضی تصنیف خصاف ادعی جاوا فی یدی رحیل انهادارة اشتراها من صاحب الید قبل هذا بتاریخ شهر و انكر المدعى عليه دعواة فاقام المدو بينة على دعواه فقال المدعى عليه الدار كانت لى الى ان كنت بعتها قبل هذا من امراة بتاريخ ثلثة اشهر وصدامراة المدعى عليه فى ذلك وقالت قد كنت اشتريت هذة اللارز المدعى عليه قبل هذا بثلاثة اشهر و اقامت بينة على دعواها على المدعى وكان ذلك قبل القضاء بالدر المدن فالقاضي لا يقبل بنينها ولو اقامت المرأة البينة بذلك على زوجها قبلت بينتها وتمضي