Page 893

جلد چهارم ۸۸۴ کتاب الدعوی فائده مدعی دعوای صلح صحیح کرد و مدعی علیه دعوای صلح فاسد مر این مدعی را پس اقرار کرد آن مدعی که حکم کرده شده بود برای او بآن صد درم برای این مدعی که منکر شد وارثان آن مرده برای او و گفتم که حکم این مسئله چیست گفت شداد علیه الرحمه که قضا دهم دکر که در ثبت خصیمه که کرده است برای او در میان ایشان دو نصف میشود گفته است خلف که بر این حکم عمل مینماییم و این مسئله نوشته شده است در کتاب همچنین ذکر کرده شد و در کتاب محیط رجل ادعی انه جرى بيني و بينك مصافحة شرعية صحيحة على ارض كذا فاني ادعيت عليك واقام البينة على الصلح الصحيح داما المدعى عليه البيئة على صلح فاسدا البينة على الصلح الصحيح مقبولة كذا في جواهر الفتاوى (عالمگیری) مردی دعوی کرد بر دیگری که بدرستی که صلح جاری شده میان من و تو صلح شرعی صحیح بر فلان زمین زیرا که من دعوی کرده بودم بر تو واکذرا با ان در کوه باز را بصلح صحیح وگذر انید مدعی علیه گواه ها بصلح فاسد پس گواهان صلح صحیح قبول کرده شده است همچنین ذکر کرده شده است در کتاب جواهر الفتاو رجل مات و ترك ثلثة اعبد قيمتهم على السواء ولا مال له غير هم وترك ابنا لاوارث سواه فاقام رجل بينة ان الميت أوصى له بعبد الا هذا الذي يقال له سالم وانكر الوارث ذلك وقال وانما اوصى لهذا الرجل الاخر بعبد ل هذا الذي يقال له بزيع وصدقته المقر له بذلك فالقاضي يقضى لصاحب البيئة بسالم ولا يقضى للمقر له ببزيع بشيئ ولو اشترى الوارث سالما ببزيع جاز الشراء وكذلك لوشترى بالف درهم لكن في الفصل الاول يضم الورت قيمة بزيع للمقرله ببزيع وفي الفصل الثاني يؤمر بتسليم البزيع إلى المقرله (عالمكيرى) مردی مرد و گذاشت سه غلام را که قیمت همه ایشان با هم برابر بود و مرا و را دیگر مال غیر از ان غلام ها نبود و وارث گذاشت یک پسر را که مرا و را وارث دیگر غیر از ان پسر نبود پس گذرانید مردی گواها را که بدرستی آن مرده وصیت کرده است برای من بآن غلام خود که او را سالم گفته میشود و منکر شد وارث