Page 872

جلد چهارم ۸۶۳ کتاب دعوی مثل آن درم قبض کرده شد اگر رجوع کرد بر خریده رجوع نماید بآن درم ادا کرده شده اگر اداکرده شده بدتر بود از انکه امرکرده بود اوراواکر برتر بوداز آنکه اورابان امرکرده پس رجوع نماید پیری که امکرده بود اورا بان بعد از ان آن خرنده رجوع نماید بر فروشند مثل چیزی که فرو شده است از ان د ام کرده شده و اکر اغلام بخی برده نشد و لیکن مرد انغلام پیش از قبض کردنش بر نیت مرا امر کرده شده را بر فرو باهی ولیکن خرنده رجوع نماید بر فروشنده بچیزی که ادا کرده است آنرا اگر اداکرده شده بدتر بود از انچزی که امر کرده بود اورابان ثم اگر برتر بود از انچزی که امرشده بود بان رجوع کند با چزی که امرکرده است اورا بان هچنین ذکر کرده شده است در کتاب محیط وفی فتاوی مرشبد لان من ضمن المشترى عند الشراء معلقا بظهور الاستحقاق جاز لكن اذا اخذ المستحق من المشتر بالقضاء فانما يرجع على الكفيل بعد نجور الثمن على البايع وانما يجب الثمن على البايع بفسخ بيع وذلك ان يرجع عليه بقضى القاضي فيفسخ العقد ومحل الثمن على البايع فيكون الخيار للمشتر ان شاء اخذ من الكفيل انشاء اخذ من البايع وان اخذ من الكفيل كان الكفال بغير الامر لا يرجع على البائع لكن البائع بعد الاستحقاق والقضاء عليه رجع هوبالي (فصل حادی) در فتاوای رشید الدین ذکر کرده ات که کسی ضامن شد بهای چیز فروخته شده برای خرنده در وقت خریدنش در آن حالیکه معلوم در بود انرا بظاهر شدن استحقاق دست آن ضامنی لیکن وقتی که مستحق گیر دانچیز فروخته شد از دست خرید حکم قاضی پس درستی که اور جوع نماید بر آن ضامن پر انز واجب شدن آن بها بر فروشنده ها بدرستی که آن بها واجب میشود بر فروشنده فسخ آن عقد بیع وان بنیت که رجوع نماید بر او قاضی حکم کند بوی پس فسخ میشود عقد و واجب می شود آن بها بر فروشند پس خرند را اخیارت دی بگیرد انرا از آن ضامن اگر میخواهدبگیرد از ان فروشنده پس اکر گرفت از آن ضامن را وان ضامنی بتی بودرجوع ناید بفروشنده ولیکن فروشنده بعد از حق بردن آن حکم کردنقاضی بان رجوع نماید بر فروشنده خود