Page 85

جلد چهارم ۸۰ کتاب دعوی فایده فصل سوم در دعوای عقار ذکر شده است در کتاب خزانة المفتین ولو ادعی انه ارتشى منه لا تصح ایضاً بدون التفصيل قسر على او طمع كذا في الخلاصة (عالمكيري) واگر کسی دعوی کرد که مدعا علیه از من رشوت گرفته است این دعوی نیز صحیح نمیشود بغیر از بیان کردن مفصل و اگر تفسیر کرد آنرا بوجهی که لازم میگردد تاوان را بمدعی علیه شنیده میشود دعوای او و اگر تفسیر نکرد بآن وجهی که لازم میگردد تاوانرا پس شنیده نمی شود دعوای چنین در کتاب خلاصه الفصل الثالث فيما يتعلق بدعوى العقار فصل سوم ثابت است در بیان آنچه تعلقدار دبدعوای عقار مانند زمین و سرای فان ادعى عقار احدثه لا ويبدأ بما شاء منها (هدايه وجامع الرموز) پس اگر شخصی دعوی کرد عقار برابیان کند مدعی حدود آنرا و مدعی ابتدا بکند بهر حدی که میخواهد از حدود چهارگانه آن و يذكر الى الحدود الاربعة ويذكر اسماء اصحاب الحدود وانسابهم بان يقال فلان بن فلان ولا بد من ذكر الجد عند ابی حنیفة رح وهو الصحیح لو كان الرجل مشهورا یكتفى ومحمد يكتفى بذكر الاب و ذكر نسبه (هدايه وعيني ) وبيان کند ہر چہارحد و در اینجا را و بیان کند نامهای صاحبان حدود و نسب نامی ایشانرا چنانچه بگوید که فلان بن فلان بن فلان و چاره نیست از بیان کردن پدر کلان اصحاب حدود نزد امام ابو حنیفه رحمة الله علیه و همین است حکم صحیح و اگر صاحب حد شخص مشهور باشد مانند ابو حنیفه و محمد رحمة الله علیهما اکتفی کرده می شود بذکر کردن او بغیر از ذکر کردن نسبش قال في جامع الفصولين لوذكر لذي ق دار ورثة فلان لا يحصل له تعریف اذهو يذكر الاسم والنسب كتاب الزب ق ا د من تركة فلان يصح حدا (رد المحتار) و گفته است در کتاب جامع الفصولین که اگر مدعی بیان کرد که متصل است بسرای ورثہ فلان تعریف زمین حاصل نمی شود زیرا که تعریف مِنْ خِلَافٍ ان