Page 86

جلد چهارم کتاب دعوی آن حاصل میشود بذکر کردن نام و نسب صاحب حد و اگر نوشته نمیکرد که متصل است بمسجدی که از ترکه فلانی است صحیح میشود برای حد بودن ولو جعل احد حدود ۱۸ رضا لا تدر حیمالكهالا يكفي او الكويت معرو بسغى ان لا يحتاج الى ذكرحمته اليم الحو الخزان المفتاح و اگر گردانید یکی از حدود زمین مدعازمینی را که معلوم نبود مالک او کفایت نمیکند و مر میگویم که اگر آنزمین مشهور باشد بیشاید که حاجت بنا شد بذکر کردن ذوالید از جهت حاصل شدن مقصود که تعریف است ولو جعل احد الحدود ارضا للمملكة يصح وان لم يذك انه في يدمن لانها في يد السلطان بواسطة نائبه هذا اذا كان لامير واحدا فلو كان اثنين لا بد ان ببين اسم القير ونسبه (تکملہ) و اگر گردانید یکی از حدود زمین ملک شاهی را صحیح میشود اگر چه ذکر نکند که این زمین شاهی در دست کیست زیر که آن زمین در دست سلطان است بواسطه نایبش و این حکم در ان وقت است که امیر یکی باشد و اگر دو باشد چاره نیست ازین که بیان کند نام و نسب آن امیر را که زمین در تصرف او باشد المعقل يصلح حدا بلا تبیان طولہ وعرضه وكذا النهر السوق بظاهر المذهب يصلح والخندق كالنهر و لو جعل الحد طريقا العامة لا يشترط فيذ ذكر انه طريق القرية او البلدة ولو قالهند فى ارض فلان و لفلان فى هذه القرية اراض كثيرة متفرقة مختلفة تصح الدعوى والشهادة ( رد المحتار ) صلاحیت دارد راه که مدربها شود بغیر از بیان کردن درازی و پهنائی آن و همچنین جوی و دیوار شهر شر کا در ظاهر مذهب اصطلا دارد که حد واقع شود و حکم خندق مانند جوی است و اگر حمد راه عام بسته طاجینت اینکه ذکر کند که این راه قریه است یا راه شهر و اگر گفت مرعی که متصل است بزمین فلان و حال انکه مرد فلانر اور ان ده زمینهای بسیار بود و همه آن جدا ومختلف بودند صحیح میشود دعوای مدعی و گواهی گواهان