Page image — the source of record
Machine transcription
جلد چهارم
کتاب دعوی
ولا يكون قصده اقامة الحسبة كمال وقال عند السلطان فلان واجد مالا وقد وجدال فغذا موجب
لأن السلطان ظاهرا يا خذ منه هذا الكتف في خزانة المفتين (عالمگیری فصول عمادي جا الفضلو)
شخصی دعوی کرد بر شخصی که بدرستی این مدعی علیه زیان کرده اینقدر مال مرا بسبب این که نماز
مرا کرد دست بتعلقان پادشاه بناحق و گواهی دادند گواهان او که اینفلان غمازی کرده ست
پادشاه بناحق مراپس دعی را و تعلقان پادشاه گرفتند مناحق ارا ومدعی بسبب غمازی اینمدعی علیه مال موصوف را
پس این دعوای مدعی و گواهی گواهان او هر دو صحیح هستند اگر چه گواهان معلوم منکر
باشند قبض کننده مال را معین و آن مالی که گرفته شده از مدعی مضمون است
بر غماز هر که باشد گیرنده اما در محضر دعوای غمازی پس ناچاریست از بیان
کردن غمازی برای اینکه بظاهر کرد و شود که بدرستی آیا واجب میکند این غمازی
مال را بر او یا نه زیرا که جایز ست که مدعا علیه غمازی کرده باشد بتعلقان پادشاه و گفته باشد
که مرا بر اینمدعی حق لازم ست پس اگر نمیدهد او را بدادن حق من بمن پس طلب کرد و باشند
از و اداء کردن را و گرفته باشند مزدوری آنرا از او حال آنکه این غمازی لازم کنند تاوان نیست
زیرا که این غمازی بحق ست و همچنین اگر غمازی کرد و گفت که بدرستی این مدعی می آید بزن من پس
گرفت او را پادشاه و گرفت از و مال را باین سبب پس این غمازی لازم کننده تاوان نمیشود
زیرا که او سخن راستی گفته و قصد کننده ثواب ست یا داد خواهست در ین غمازی پس
نمیشود این غمازی لازم کننده تاوان و آن غمازی که لازم میکند تاوانرا اینست که بگوید
سخن دروغی که سبب گرفتن مال باشد از او یا نباشد قصد بر پا کردن ثواب چنانچه بگوید نزد
پادشاه که فلان کس یافته ست مال را و حال اینکه به تحقیق یافته باشد مال ا پس این گفتن
لازم میکند تاوانرا زیرا که ظاهر این است که پادشاه میگیرد آمال را از او باین سبب همچنین
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.