Page 77

جلد چهارم ۷۲ کتاب دعوی بان دو مرد بده بزار درم و گذرانیدیکی آن دو مردگواہان را که بدرستی خریده ام آنغلام را از تو ہزار درم ذکر شدہ است در کتاب شفتی که بدرستی حکم کردہ میشود بگواہان شخصی که آن غلام در دست اوست عبد في يد رجل ادعاه رجل وقال كان العبد لي وهبته لذى اليد وهو غائب ولم امره بقبضه فقبضه بغير امري وقال الموهوب له وهبته لي فقبضته منك فان القول يكون قول الموهوب له لانه مقبوض في يده ولو قال الموهوب له حين وهبته لي كان العبد في منزلك لم يكن حاضر فامرتني بقبضه فقبضته لا يقبل قوله (قاضيخان) غلامی در دست مردی بود دعوی کرد آنغلام را مرد دیگر و گفت مدعی که اینغلام از من بود بخشیده بودم او را بذوالید در حالیکه آنغلام غائب بود و امر نکرده بودم مدعی علیہ را بقبض کردن آنغلام پس مدعی علیہ آنغلام را بغیر امر من قبض کرده است و گفت موہوب له که بخشید و بودی این غلام را بمن و گرفته ام این غلام را از تو پس بدرستی که معتبر قول موہوب له است زیرا که این غلام قبض کرده شده در دست اوست و اگر گفت موہوب له برای او وقت که بخشیدی این غلام را به من این غلام در خانه تو بود و نبود در حضور مایان پس مرا امر کردی بقبض کردن آن و آنرا قبض کردم قبول کرده نمیشود قول او ولو قال المدى كان العبد لا بي وهبه لك فلم تقبضه في حيوتد وانما قبضته بعد موته كان القول قول الوارث ( قاضيخان ) واگر گفت مدعی که این غلام از پدر من بود بخشیده بود برای تو و قبض نکرده بودی آنرا در زندگی پدر من و بتحقیق آنرا قبض کردی بعد از مردن پدر من پس قول معتبر قول وارث است جاريد في يد رجل ادعت انها حرة الاصل وادعى ذواليدانها اقتر بالرق وانكرت منها اقرت بالرق كان القول قول الجاريدة ويقضى بحربدتها (قاضيخان) کنیزک در دست مردی بود دعوی کرد که من آزادم در اصل و دعوی میکرد ذوالید که بدرستی این کنین اقرار کرده است بکنیزی خود و کنیز منکر بود از اقرار خود بکنیزی قول معتبر قول کنیز است و حکم کرده می شود بآزاد بودن او در اصل عبده في