Page 76

جلد چهارم کتاب دعوی که مقضی بنزاع است ولوا دعی مالین و بین صفته احدهما ونوعه ولم یبین صفته الاخر ونوعه اقام البینة على ذلك لا يقبل اذا كانت الاستشهاد واحدا یعنی لا يقضى القاضي بالمال الذي بينه و وصفه لانها استشهاد واحد فاذا ابطل بعضه ما بطل كلها وفي فتاوى رشيد الدين القاضي يقضي بالمال الذي بين نوعه و صفته للفساد بسبب الجهالة في واحد لا يتعدى الى الاخر اگر شخصی دعوی نمود دو مال را و بیان کرد صفت و نوع یکی از ان دو مال را و بیان نکرد صفت ونوع مال دیگر را و گذرانید گواهان را بدعوای خود قبول کرده نمیشود گواهان او اگر یک گواهی باشد یعنی قاضی حکم نکند با نمالیکه بیان کرده است مدعی صفت و نوع آنرا زیرا که این یک گواهی است پس وقتی که باطل شد بعض آن باطل می شود همه آن و در فتاوای رشید الدین آورده که قاضی حکم بکند بهمان مالیکه بیان کرده است نوع و صفت آنرا و فساد فروختن بسبب نامعلوم بودن یکی ازین دو مال تعدی نمیکند بدیگر آن ولوا دعی الخناء والدرهم ولم يبين صفته، وبرهن عليها يحكم بالدراهم لا بالحناء لان الفساد بترك صفت الحناء لا يقضى الى الدراهم بزازیه) و اگر شخصی دعوی کر بخناء و در هم پارا یکجا وصفت خناور ا ذکر نکرد و گواهان گذرانید بهر دو حکم میشود بدرهم ها نه بجنا زیرا که فساد بسبب ترک صفت خناء تعدی نمیکند بدرهم با ولو ادعی دابتر و قال هذه الدابة التي سنها اربع سنين ملكي فشهد له الشهود كذلك وظهر انها ازيد او انقص لا يقبل خزانة المفتين) و اگر کسی دعوی کرد چهار پائی را و گفت که این چهار پای که چهار ساله است ملک من است و گواهی دادند گواهان آنکس آنچنان که گفته بود و حال آنکه ظاهر شد که آن چهار پای زیاده تریاک کمتر بود از چهار سال قبول کرده نمیشود آن گواهان و عبد فی ید رجل اقام البينة على رجلين انه باعه منهما بالفى درهم فاقام احد الجلين البينة انه اشتراه بالف درهم فالبينة انه يقضى بينة الذي العبد يديه) غلامی در دست مردی بود و گذر انید آنمرد گواهان را بر دو مرد دیگر که بدرستی فروخته ام آن غلام را فائده دو مال را دعوی کرد و صفت و نوع یکی را بیان کرد و بی صفت و نوع دیگر را نکرد فائده دعوی کرد که این چهار پای چهار ساله است از من است بعد از ان ظاهر شد که زیاده یا کمتر بود از چهار سال