Page 657

جلد چهارم ۶۴۸ كتاب الدعوى آنرا قاضی در دست سوگند کشد ولیکن منع کند آن منع آرنده را از تعرض کردن باقراری واگر شخص آن سرا برا در دست سوم یافت بکشد آنرا از دست آن سوم همچنین ذکر شده است در كافي اذا تعلق رجلان بعين واقاما البينة على اليد حتى جعلنا لا في ايديهما فلوا قام احدهما بينة ان العين ملكم قضى له بالنصف الذى في يد صاحبه وترك النصف الذى في يده على حاله هكذا ذكر في بعض المواضع وذكر في بعض المواضع اذا اقام البينة على اليد ثم اقام احدهما بينة ان العين له قضى له بكله كذا في الذخيرة (عالمگيرى) وقتيكه دو مردي دست زده باشند بمال معینی و گذرانیدند گواهانرا به ذوالیدی خود تا که گردانیدیم آنرا در دست هر دوی ایشان پس اگر گذرانید یکی ایشان گواهانرا که بدرستی این مال حین ملک من است حکم کرده میشود برای او بآن نصفی که در دست رفیق اوست و گذاشته میشود آن نصفیکه در دست اوست بر حال خود همچنین ذکر کرده است امام محمد رح بعضی جاها و ذکر کرده است در بعضی جاها که اگر گذرانیدند گواهانرا بذوالیدی خود بعد از ان گذرانید یکی ایشان گواهانرا که مال معین مراست حکم کرده میشود برای او بتمامی آن همچنین ذکر شده است در كتاب ذخیره ذكره محمد في السير لو ان مسلما خرج من دار الحرب و معه مستأمن في يدهما بغل عليه رخت كل منهما يقول هو مالي وفي يدي فقامت لاحد هما بينة من المسلمين فان القاضى يقضى بالمال لمن اقام البينة كذا في فتاوى قاضيخان (عالمگيري) ذکر کرده است امام محمد رح در کتاب سیر که اگر مسلمانی برآمد از دار حرب و با او کافر مستأمن بود و در دست ایشان استری بود که بران باری بود و هر کدام ایشان می گفت که اینمال از من است و در دست من است پس برای یکی ایشان شاهدان از مسلمانان گذشتند قاضی حکم کند با نمال بآنکسیکه گذرانیده است گواهانرا همچنین ذکر شده است در فتاوای قاضی خان