Page 635

جلد چهارم ٦٣٦ كتاب الدعوى ضرب الكسور بطريق الاضافة فانه اذا ضرب الثلث فى الستة معناه ثلث الستة وهوا ثنان مخ (رد المحتار) بدانکه بدرستی امام اعظم رح معتبر کرده است درین مسئله طریق منازعه را و آن نسبت که بدرستی نصف سدس از دعوى مدعی کل است بی دعوی پس باقی ماند نصف دیگر و در ان دعوای هر دو برابر است پس نصف کرده میشود آن میان ایشان پس مر صاحب دعوای کل را سه چهار یک آنسدای است و مر صاحب دعوای نصف را یک چهار یک آن است و صاحبین اور حمهما الله تعا معتبر کرده طریق عول و مضاربت را و جزاین نیست که نامیده شده است باین نام زیراکه درین مسئله کل و نصف است پس اصل سئله از دوست و عول میکند بسه پس مر صاحب دعوای کل دو حصه آنست و مر صاحب دعوای نصف را یک حصه آن و اینکه بیان شد عول است اما مضاربت از جهت گفته میشود که هر کدام ضرب میشود بقدر حق اوپس صاحب دعوای کل که دو حصه است از سه پس ضرب کرده میشود دو ثلث در سدای و حاصل میشود دو ثلث سدای صاحب دعوای نصف را یک حصه است از سه پس ضرب کرده میشود ثلث در سدای پس حاصل میشود ثلث سدای زیرا که ضرب كسور بطريق نسبت است پس بدرستی وقتیکه ضرب کرده شود ثلث در شش معنای آن ثلث شش است و آن دو است و لهذه المسئلة نظائر واضداد ( هدايه ) اى للمسئلة المذكورة اشباه حكم فيها ابوحنيفة بالمنازعة وصاحباه بالعول كما فى هذه المسئلة واضدال حكم فيها ابوحنيفة بالعول وصحاحب بالمنازعة على عكس ما في هذه المسألة (نتائج الافكار) و در این مسئله را نظیرها وضدها است یعنی در این مسئله ذکر کرده شده را مانند هائیست که حضرت امام اعظم رح حکم کرده است در آنها بطریق منازعه و صاحبین اورحمهما الله تعا