Page 634

جلد چهارم ۶۲۵ کتاب الدعوی و اگر سرائی در دست همردی بود دعوی کردوان را دو مرد یکی ایشان تمامی آن را و دیگری نصف آنرا و هردوی ایشان گذرانیدند گواهان را پس مرصاحب دعوای تمامی آنرا سه چهارک آن است و مر صاحب دعوای نصف را یک چهارک آن است نزد امام اعظم رح از جهت معتبر کردن طریق منازعه و صاحبین رحمها الله تعالی گفته اند که انسرای درین ایشان بسه حصه میشود و سه یک از مدعی کل و سوم حصه از مدعی نصف پس ایشان معتبر کرده اند طریق عول و ان لم یکن بينة حلف ذوالید على دعوى كل واحد منهما فان حلف برئ عن خصومتها وتركت الدار في يده كما كانت هكذا في المحيط (عالمكيري) و اگر ایشان را گواهان نبود سوگند بکند ذوالید بر دعوای هر کدام ایشان پس اگر سوگند کرد خلاص میشود از دعوای ایشان و انسرای گذاشته میشود در دست او چنانکه بود همچنین ذکر شده است در کتاب محیط اعلم ان ابا حنيفة رحمة الله عليه اعتبر في هذا المسالة طريق المنازعة وهو ان النصف لسالم لمدعى لكل بلا منازعة فيبقى النصف الاخر وفيه منازعتهما على السواء فينصف فلصاحب الكل ثلثة ارباع ولصاحب النصف الربع وهما اعتبرا طريق العول والمضاربة وانما سمي بهذا لان في المسالة كلا ونصفا فالمسألة من اثنين وتعول الى ثلثة فلصاحب لكل سهمان ولصاحب النصف سهم هذا هو العول واما المضاربة فان كل واحد يضرب بقدر حقه فصاحب الكل له ثلثان من ثلثة فيضرب الثلثان في الدار فيحصل ثلثا الدار وصاحب النصف له ثلث من ثلثة فيضرب الثلث في الدار فيحصل ثلث الدارلان