Page 629

جلد چهارم ۶۳۰ كتاب الدعوي و اگر گفت مردي ديگريرا كه بغصب گرفته ام از تو هزار درم را و فائده کردم دران ده هزار درم و گفت انکسيکه اقرار براي او کرده شده که چنین است بلکه فرموده ام ترا بان در مصورت معتبر قول آن شخصی است که اقرار کرده شده براي او واگر گفت انکسيکه اقرار برای او کرده شده است که نه چنین است بلکه غصب کرده تو از من هیچ هزار درم وده هزار را معتبر قول اقرار كننده است و اگر گفت که بغصب گرفته ام از تو جامه را پس بریدیم پیراهن و دوخته ام آنرا بدون فرمودن تو و گفت انشخص که اقرار کرده شده بود برای او که بغصب گرفتی از من آن پیراهن را یا گفت بلکه فرموده ام ترا بدوختن آن معتبر قول انکسی است که اقرار برای او کرده شده است رجل اشترى قطنا اوجوزقا لتغزل امرأته واعدت اخت المرأة لها قطنا وجوزقا فغزلت ونسجت كرباسا ثم مات المرأة ان كانت هى التى دفعت الغزل الى النساج بغیر امر الزوج فالكرياس لورثتها و للزوج فى مالها غزل مثل ذلك ولو كان الزوج هو الذي دفع بغير اذنها فالكر باس له وعليه مثل غزلها (خزانة المفتين) مردی خرید محلوج یا پنبه را که بر رشد آن را زن او و تیار کرد همشیره آن زن برای او محلوج یا پنبه را پس رشید آنرا و یافت ازان کرباسی را بعد ازان انزن مرد اگر انزن داده بود رشته را بجولا بغیر امر شوهر خود پس آن کرباس مروارثان انزن است و مرشوهر راست در مال انزن مانندار شته که بافته بود انرا و اگر شوهر داده بود اثر شته را يجولا بدون اذن انزن پس کرباس مر او را است و لازم است بر او مانند رشته آنزن و ان دفعه اودفعها احدهما باذن صاحبه فالكرباس بينهما لكل واحد منهما بقدر غزله ولاضمان على واحد منها لصاحبه (خزانة المفتين)