Page 61

جلد چهارم ۵۶ کتاب دعوی در ذمه مدعاعلیه برزعم مدعی پس اگر شخصی دعوی نمود قیمت چیزی هلاک کرده شده را شرط است که بیان کند جنس و نوع آنچیز را در دعوی و گواهی برای اینکه بداند قاضی که بکدام چیز حکم کند و همچنین شرط است بیان جنس و نوع هردئیکه مدعی دعوای انرا میکند درمیان جنس اثمان مانند نقد یا نقره یا مس است و همچنین هرچیزی کیلی و وزنی که ممکن باشد ثبوت آن بر ذمه بیان کند جنس انرا که چه چیز است ازجهت اینکه بداند قاضی با نچیزیکه حکم میکند بآن پس در زر بیان کند که این زر از فلان نوع است یعنی بخاریست مثلاً و همچنین بیان کند در نقره که از فلان نوعست و همچنین در گندم بیان کند نوع آنرا که حورانی است دیا بلد یست یا جید و ردیست و یا سلمونی است گفته است در کتاب ذخیره که مثلا اگر باشد مدعا چیزی که پیمانه کرده می شود پس چاره نیست از بیان کردن جنس آنکه گندم ویا جو است انه بیان کردن نوع آن که گندم آبی است و یا بارانی است یا تیرمانی است ویا بهاری است و از بیان کردن صفت آن که گندم سره و یا ناسره یا میانه است و ذکر کند با بیان صفت گندم اینکه گندم سرخ یا سفیده است و از بیان کردن قدر آن که بگوید اینقدر پیمانه است و ذکر کند اینکه به پیمانه فلان است زیرا که پیمانه با تفاوت دارند در ذات خود و ازبیان کردن سبب وجوب آن زیرا که احکام مختلف می شوند باختلاف دینها ذکر کرده است این را ابن ملک رحمه الله تعالی و ذکر سر رشیدالدین رحمه الله تعالی فی فتاوا ه ولواغی الارخن اوالذرة وذكر ان من احمر وفي وسط لاندانه بكن لا بد من نو علی اور ربیع دیم يقال المجمك فير احمد من المقعدين ( فصول عمادي) و ذکر کرده رشید الدین رحمہ اللہ تعالی در فتاوای خود اینکه اگر کسی دعوی کرد ارزن و چاواری را و ذکر کرد اینکه برسد ستیکه ارزن سرخ و پاک میانه است ناچار نیست از اینکه ذکر کند که تیر مائی است یا بهاری است و یک نوع از ارزن است کہ جمحک گفته میشود اور اپس ناچار یست از معین کردن نوعش وفي دعوی الابداع لانه بد