Page 60

جلد چهارم ۵۵ کتاب دعوی فائده در قیمت قول اهل خبرت معتبر است ذکر قيمتها الا فى دعوى السرقة حموي والتقويم يكون من اهل الخبرة في ما يظهر لا بقول المدعى (تکمله) گفته است در کتاب بحر الرائق که شرط است ذکر قیمت در دعوی و قتیکه دعوای دزدی باشد از جهت اینکه معلوم شود که بدرستی این مال دزدیده شده بقدر نصاب است یا نه اما در غیر دعوای دزدی حاجت نیست به بیان کردن قیمت آن گفته است در کتاب نهر فائق که می شاید اینکه معنی اینقول آن باشد که وقتیکه مال مدعا حاضر باشد در مجلس قضاء شرط نیست ذکر قیمت آن مگر در دعوای دزدی ذکر شده است این حکم در کتاب حموی و قیمت کردن آنمال معتبر است از اهل آگاهی و دانش بقیمت اشیا در چیزی که ظاهر میشود و معتبر نیست قول مدعی وهذا كله اى المذكور من الشروط المذكورة في دعوى العين لا الدين فلو ادعى قيمة شيئ مستهلك اشترط بيان جنسه ونوعه في الدعوى والشهادة ليعلم القاضي بما ذا يقضي وكذا كل دين يدعى مجنسه كالذهب والفضة والنحاس وكذا كل مكيل وموزون يمكن ثبوته في الذمة يبين جنسه وهو فى الذهب يبين انه من نوع كذا وكذا فى الفضة وكذا فى البر بان يقول جورانية او بلدية اوجيد وردية او سلمونية قال في الذخيرة مثلا لو كان المدعى مكيلا لابد من بيان جنسه بر الحنطة او شعير ونوعه بانهاسقينا وبرية او خريفيتنا وربيعية وصفته بانه جيدا ورديئا و ويذكر معها كنه حمر او سفيداً وقدره بان يقول كذا قفيزا ويكه تفقيز كذا لان القفزان تتفاوت فح انها و سبب وجوبه لان الاحكام تختلف باختلاف الديون ذكره ابن ملك (رد المحتار وتكمله وفصول عمادي) و جمله این شرط ها که پیشتر مذکور شد در دعوای عین است نه در دعوای دین یعنی وقتیکه ثابت باشد