Page 62

جلد چهارم ۵۷ کتاب دعوی لا بد من بیان مکانه سواء کان له حمل ولا وفی الغصب ان له حمل و مرنه فلا بد لصحة الدعوى من بيانه والاممل له لا وفي غصب غير المثلى ببين قيمته يوم غصبه على الظاهر (درمختار) و در دعوای امانت نهادن چاره نیست از بیان کردن جای امانت نهادن برابر است اینکه امانت را مشقت بار بردن باشد یا نباشد و در دعوای غصب اگر مال غصب کرده شده را مشقت بار بردن باشد پس چاره نیست برای صحیح شدن دعوی از بیان کردن جای غصب و اگر مشقت بار بردن نبود آنمال غصب کرده شده را شرط نیست بیان کردن جای غصب و در دعوای غصب آنچیزیکه مثلی نباشد بیان کند قیمت آنرا که در روز غصب داشته باشد بنا بر ظاهر روایت ولو ادعى الف دينار بسبب هلاك الاعيان لا بد من ان يبين قيمتها في موضع الاهلاك وكذا لا بد من بيان الاعيان فان منها ما هو قيمي ومنها ما هو مثلى (رد المحتار) و اگر شخصی دعوی نمود هزار دینار بسبب هلاک گردانیدن مدعی علیه مالهای او را چاره نیست ازینکه بیان کند مدعی قیمت آن مالها را در جای هلاک کردن آن و همچنین چاره نیست از بیان کردن آنمالها زیرا که بعضی از مالها قیمی میباشد و بعضی از انها مثلی میباشد وفي البحر عن السراجية ادعى ثمر محمد ولم يشترط بیان حدودہ (رد المحتار) و در کتاب بحرالرئع نقل از فتاوای سراجیه کرده است اینکه شخصی دعوی کرد بهای زمین محمد و درا شرط نیست بیان کردن حدود آن وان كان المدعى به حیوانا لا تصح الدعوى الابيان جنسه وسنه وصفته وحليته وقيمته لانه لا يصير معلوما الا بذكر هذه الاشياء (عالمكيرية) فايده در دعوای شمن حدود ذکر حدود محد و د شرط نیست