Page 608

جلد چهارم ۵۹۹ كتاب دعوی وصورة المسئلة اذا ادعى رجل ثوبافی ید رجل انه ملکہ نہ نیچے ملک واقأ ما د لليوم واقا صاحب الید بیئنہ علی مثل ذلک صلح الام فان كان يعلم انه نسج هذا الثوب ما لاينسح الامرة فهو للخ في يديه وان كان يعلم انه ينسج مرة بعد اخر نهو للخارج قاضیخان و همچنین است دعوای بافتن در انجا هائی که بافته نمیشود مگر یک بار مانند شقن یم یعنی بافتن جامه مشتمل خانه راوی است در این که مکرر نمیشود و همه حکمی را که دانستی در خانه یاد پس آن جشكم در بافتن جامه بچنین است و صورت مسئله این است که اگر دعوی کرد مردی جامه کہ در دست دیگری بود که بدستی کہ این جامه ملک من است و بدرستیکه یافته ام آنرا در ملک خود و این دعومی نمود شاهدان گذرانید و ذواليد شاهدان گذرانید بانند آن پس اگر معلوم بود کہ بدستے کہ مانند آنجامه باخته نمی شود مگر یکبار پس آنجامه مرکسی راست که در دست اوست واگر معلوم بود که آنجامه یافته میشود یکبار بعد از دیگر بار پس آنجامه مرخارج است واذا تناز عافی دابة مطلقه ) في ايديهما او احد هما او غيرهما در مختار واقا ماكل واحد منهما بينة انها نتجت عنده وذكرا تاريخا و سن الدابة يوافق احد التاريخين فهو الى هذا يه) بخلاف ما اذا كان الدعوى فى النتاج من غير تاريخ حيث يكم بها لذي اليدان كانت فى يل احد هما او لهما ان كانت في ايديهما وفى يلد ثالث كذا ذكره الامام الزيلعي في شرح السكة صالح الأحبام موقتی که دو مدعی دعوی کردند در چهار پانی که در دست هر دوی ایشان یا در دست یکی ایشان با در دست غیر ایشان بود و گذرانید هر کدام ایشان شاهدان را با سینکه آن چهار پاے زادہ شدہ است نزد او و ذکر کردند تاریخی را و دندان چهار پای موافق بود با یکی از آن دو تاریخ پس آن کسی که دندان آن چهار پای با تاریخ او موافق است بهتر است آن بخلاف