Page 607

جلد چهارم ۵۹۸ کتاب دعوی المدعى الاول واقام البيئة انه عبده ولد في ملكه لم تقبل بيئته كذا في المحيط (عالمگیری) پس اگر ذوالید قادر شد بباز گذرانیدن گواهان و حکم کرد قاضی بغلام برای شخص سوم پس حاضر کرد ذوالید گواهان را که بدرستی که غلام از من است که زاده شده است در ملک من حکم کرده میشود بآن برای او و اگر باز نگذارند ذوالید گواهانر او لیکن حاضر شد شخص چهارم و گذرانید گواهان را که بدرستیکه آن غلام از من است زاده شده است در ملک من پس بدرستیکه قاضی بگوید مرآن شخص سوم را که بانیکه بران گواهان خودرا برآنست که این غلام از تو است و زاده شده است در ملک تو بحضور این شخص چهارم پس اگر حاضر کرد گواهان خود را بحضور آنشخص چهارم میشود همین شخص سوم با تیتر با تغلاب از ان شخص چهارم پس اگر حاضر شد مدعی اول و گذرانید گواهان که همین غلام از من است زا شده در ملک من قبول کرده نمی شود گواهان وی همچنان در کشیده است در کتاب محیط و المقضی عليه بالملك المطلق اذا اقام البيئة على النتاج تقبل وينقض القضاء به (هدايه) یعنى ادعى الخارج وذواليد الملك المطلق وبرهنا فقضى القاضى على ذى اليد بالملك ثما قام ذو اليد المقضى عليه بالملك المطلق البيئة على النتاج يقضى بهاله وينقض القضاء الأول (يعنى) و آن کسیکه حکم بر او کرده شده بملک مطلق وقت یکه گذرانید گواهان را یگانه زادی قبول می شود گواهان او و می شکند حکم اول قاضی که برا خارج بان کرده یعنی خارج و ذوالید دعوی کردند ملک مطلق او گذرانیدند گواهان را پس حکر قاضی بر ذوالید بملک بودن آن برای خارج بعد از آن ذوالید گذرانید که حکم شده بو برا بملک مطلق خارج گواهان را بخانه زادی حکم کرده میشود بان برای ذوالید و می شکند حکم اول قاضی که برای خارج کرده بود بر ذواليد وكذلك النبع فى الثمار انه لا ينسخ الامرق لكتزل القطن (دايه) اى النبع كالنتاج وانه لا يتكرر وكل جملة ترقة والنتاج فهوفى التبع كمال وصورتی