Page 606

جلد چهارم کتاب الدعا خانه زیادی را میگذرند و آن در خاور دست سومی شخص بود و یکی ایشان دعوای آزاد کردن خود را نیز میکرد پس دعوی بهتر است با آن كذالو ادعى الخارج المد يدير والاستيلاد مع النتاج لقضــاء وذواليد مع النتاج قفائله اباناقته اولى عالمگيرى چنان اگر دعوی نمود خارج مدیر یا ام ولد کردن ایخانه زادی و دعوی نمود ذوالید باخانه زادی یا ازاد کردن کاهین قلعی پس بیتی ذوالید بهتر است با ان ولو ادعی ذواليد التدبيرا والاستيلا د مع النتاج والخارج إدر عتقابا مع النتاج الخارج أولى كذا في محيط السرخسی (عالمگیری، واگر دعوی کر نویل حسنه مدبر کردن د ام ولد کردن را با خانه زادنی و خارج دعوی نمود آزاد کردن قطعی را با خانه زادی پس خارج تیرا مچنین ذکر شده است کتاب محیط السرخسي واذا أكان الدعوى بين حالي بن يعمد الله بان ادعى المدهنها المالك والآخر النتاج ونتاج الا فنحكم بينهة النتاج اولى (هدايه) و وقتی که دعوی میان دو خارج باشد چنانچه دعوی کرد یکی ایشان مکیته را و دیگر ایشان خانه زادی را پس گواهان خانه زادی بهتراست ولو قضى بالنتاج لصاحب البية شم اقام ثالث البينة على النتاج يقضي له الا ان يعيدها ذو اليد هدایہ على النتاج فحسنه بقضى له ( تنوير الابصار ) واگر حکم شده بود بخانه زادی برای ذوالید بعد از ان گذرانی شخص سوم گواهان را بخانه زادی حکم کرده میشود برای آن سوم کسی مر انکه ذوالید باز بگذراند گواهان را نجانه زادی پس درین صورت حکم کرده میشود برای او فان لم يفق ذواليد على اعادة البيئة وقضى القاضي بالعبد الثلثا شم احضر ذواليد بينة ان العبد عبية والرقبه منه قصة له وان لم يعد ذو اليد بشق وحضن شخص رابع و اقامہ بیشه انه عبرک و ولد في ملكه مان القاضي يقول للثالث اعد بيتك على انه عبك تولد في ملكه مقضي من الرابع فان احضر وكان موافق بالعبة من الرابع فان القاضي