Page 51

جلد چهارم ۳۶ کتابت دعوی یا تقدیرا چنانکه مدعی بیارد و ابه را و بگوید که گرفتم آنرا از دست این شخص زیرا که آن ملک من بود و بگذراند گواهانا براین دعوای خود قبول کرده میشود گواهی ایشان و ثابت میشود ذوالید بودن خصم او وفى دعوى احضار المدعى مجلس القضاء لا بد ان يقول فوجب عليه احضاره مجلس القضاء لا يقيم البيئة عليه ان كان جاحداً (خزانة المفتين وعالمگيري و در دعوای حاضر نمودن مال مدعا در مجلس قضاء ناچار یست از اینکه بگوید مدعی که واجب است بر مدعی علیه حاضر آوردنش در مجلس قضاء برای اینکه بگذرانم براو گواهانا اگر منکر باشد وكذا فى الشهادة والاستحلاف يعنى اذا شهد الشهود على العين المدعاة او استحلف المدعى عليه عليها كلف احضارها الى مجلس الحكم ليشير الشهود اليها عند اداء الشهادة بان يقول الشاهد اشهد ان هذا الثوب لهذا المدعي وليشير المدعى عليه اليها عند الحلف (هدايه فتح وتكمله) و همچنین تکلیف کرده میشود بر مدعی علیه بحاضر آوردن مال مدعاوقت گواهی ادن شاهدان مدعی و سوگند خواستن از مدعی علیه یعنی وقتیکه گواهان گواهی میدهند بر آن مال دعوی کرده شده و یا سوگند خواسته میشود از مدعی علیه تکلیف کرده میشود بر مدعی علیه بحاضر آوردن نمال در مجلس قضاء برای اینکه اشارت کنند شاهدان بسوی آنمال نزد گواهی دادن چنانکه بگوید شاهد که گواهی میدهم که بدرستی اینجا ملک این مدعی است و برای اینکه اشارت کند مدعی علیه بسوئی نمال معین نزد سوگند كردن وذكر فى القاعدة الاحتياط ان يجمع الحالف بين الاشارة بالاصبع