Page 484

جلد چهارم ۴۶۱ کتاب دعوی بجب الجارية التي باعها منه لايجب لاثمن واحد وان احتمل انه باع ثم اشترى ثم باع ومع هذا لا يعتبر ذلك الاحتمال فكذا في النکاح (فصول عمادی) و ذکر کرده است رشید الدین رحمة الله علیه در فتاوای خود که زنی را سه مهر نامه بود پس دعوی کرد بر ورثه شوهر سه مهر خود را طلاق داده نمی شود ورثه مکر بيك مهر زیرا که سبب مهر یک چیز ست که نکاح این زنست و اختلاف مهر نامهاموجب نمیکند تعداد مهر را چنانچه کسی دعوی کند دو بها یا سه بها را بر کسی دیگر بسبب کنیزی که فروخته باشد بر کبس در ضصوتی لازم میشود مگر یک بیا اگر چه احتمال دارد که وی فروخته باشد انرا بعد از ان خریده باشد بعد از ان باز فروخته انرا بعد از ان خریده باشد بعد از ان باز فروخته باشد و با وجود این معتبر کرده نمیشود این احتمال همچنین نکحت در نکاح امرأة وهبت مهرها من الزوج وقالت انا مدركة ثم قالت بعد ذلك لم اكن مدركة وكذبت فيما قلت قالوا ان تصاد قلها كادت فى ذلك الوقت وكان مما علم المدركات لا تصدق انها لم تكن مدركة وان لم تكن كذلك حال القول قولها (قاضیخان) زنی بخشید مهر خود را بشوهر خود و گفت که من بالغ هستم بعد از ان گفت که بالغ نبودم و دروغگوی بودم در گفته خود گفته اندا که دیده شود اگر قد او مانند قد و قامت زنان بالغ بود و بر او علامت زنان بالغ بود راستگوی کرده نشود در اینکه بالغ نبودم و اگر چنین نبود معتبر ست قول او ادعت امرأة مهرها على وارث زوجها اكثر من مهر مثلها ان كان الوارث مقر بالنكاح يقول له القاضى ان كان مهرها كذا يلز من اكثر من مهر مثلها فان قال الوارث لايقول له القاضى ان كان كذا يذ كر مهر ا دون الاول لكنه اكثر من مهر مثلها ان قال لايقول له القاضى ان كان كذا الى ان ياتى القاضى على مقدار مهرالمثل فبعد ذلك اذا قال الوارث لا الزمه القاضى مقدار مهر المثل ويكلفة على الزيادة هذا اذا كان القاضي يعرف مقدار مهر مثلها فان كان لا يعرف يامر امناءة بالسؤل ممن يعلم او يكلفها اقامة البيئة على ما تدعى (قاضیخان) فایده زنی مهر خود را بخشید و گفت بالغم باز گفت نا با لغم