Page 483

جلد چهارم ۴۷۰ کتاب دعوی فایده دعوی مهر مثل باز دعوی مسمی و بالعکس ولو صدقها الورثة فى النکاح لكن انكر واهذا القدر من المهر واثبتت المرأة المهر بالبينة ثم ان لورثة اقاموا البينة على انها ابرأت الزوج فى حال حيوته يصح وكذا اذا اقاموا البينة انها ابراَت بعد موت الزوج تقبل (فصول عمادي) واگر ورثه شوهر تسلیم کردند زنرا در نکاح و منکر شدند از همین مقدار مهر ثابت کرد آنزن آن مقدار مهر بگواهان بعد ازان وارثان شوهر گواهان گذرانیدند که این زن از مهر ابراء کرده است برای شوهر خود در حال زنده او صحیح می شود و همچنین اگر گواهان گذرانیدند که ابراء کرده است بعد از مردن شوهر خود قبول می شود المرأه اذا ادعت مهر المثل ثم ادعت المسمى تقبل ولوادعت المسمى اولا ثم مهر المثل لا تقبل (فصول عمادی) وقتی که زن دعوی کرد مهر مثل را بعد از ان دعوی کرد مهر نامیده شده را قبول میشود دعوای دوم او و اگر در اول دعوی کرد مهر نامیده شده را بعد از ان دعوی کرد مهر مثل را قبول نمیشود دعوای دوم او اذا مات الزوج فادعت امرأته على الورثة مهرها ان ادعت مقدار مهر مثلها واقر الورثة بالنکاح فذلك واجب لا مقدار المعجل ان دخل بها وثبت بالنکاح والوطي شاهد او القول قول ورثة الزوج في مقدار المعجل وما زاد على ذلك فالقول قول المرأة (خزانه و فصول) وقتی که شوهر بمیرد و زن دعوی کند مهر شوهر بر خود را اگر دعوی کرد بقدر مهر مثل خود و ورثه شوهر اقرار بنکاح میکردند پس واجب میشود انقدر مهر مثل اگر جماع کرده باشد مگر مقدار مهر معجل که واجب نمیشود و کافیست نکاح و جماع از روی گواه بودن بثبوت مهر رقیه در مقدار مهر معجل قول ورثه شوهرست اگر با هم اختلاف کردند در آن و در زیاده از آن که باقی مهر مثل است قول زنست و ذکر رشيد الدين رحمة الله عليه فى فتاواه امرأة لها ثلثة خطوط المهر فادعت على ذمته زوجها بالمهور الثلثة لا يطالب الا با لواحد لان السبب واحد و هو نكاح هذه المرأة واختلاف الخطوط لا يوجب لتعدد كما لو ادعى ثمنين او ثلثة اثمان بعد