Page 479

کتاب دعوی جلد چهارم لا ترجع (عالمگيري) بعد ازان وقتي که معتبر گفته شوهر باشد رو کند زن بر شوهر کالايي و يا اگر موجود باشد و رجوع کند بر شوهر بمهر خود زیرا که این رد کردنش فروختن آنچیز است بمهر و شوهر تنها نمیشود باتمام عقد بیع بخلاف آنکه از جنس مهر باشد اگر آن کالا ہلاک شدہ بود نزد زن پس رجوع نتواند شد خود بر شوهر ولو قالت هي من المهر وقال هو وديعة فان كان من جنس المهر فالقول قوله وان كان من خلافه فالقول قوله كذا فى التبيين (عالمگيري) و اگر زن گفت که مهر خود را شده از مهر است و شوهر گفت از ودیعت است پس اگر از جنس مهر بود گفته زن معتبر است و اگر نجانی بود از جنس مهر معتبر گفته شوهر است همچنین ذکر شده است در کتاب تبیین اعطاها مالا وقال المهر و قالت النفقة فالقول للزوج الانقيه هو اليقيه كذا في فتح القدیر (عالمگيري) داد شوہر بزن خود مال و گفت که از مهر است و زن گفت که از نفقه من است پس گفته شوهر معتبر است مگر که گواہان بگذراند زن بدعوای خود همچنین است در فتح القدير سئل على بن احمد رح عمن ارسل الى امرأخطيبتة دنانير ثم اتخذ والله ثيابا كما هو العادة ثم يبعث لك يقول هو نقد تها من المهر هل يكون القول قوله فقال القول قول الباعث قيل له لو دفع اليهم دنانير فقال انفقوا البعض الماجرة الدياك والبعض إلى ثمن الشاة للشراء والبعض الى الجوزقة كما هو العادة ثم فعلوا ذلك فزفت اليه ثم بعد ذلك يدعى انى بعثت الدنانير لاجل المهر هل يقبل قوله قال نام صرح بالقول لا يقبل قوله فى التعيين (عالمگیری) پرسیده شد علی بن احمد رح از کسی که فرستاد برای اهل خوا شد و خود چند دنیار پس تیار کردند اهل آن دختر برای شوهر جامه ها را چنانکه عادت است بعد ازان شوهر گفت که آن دنیا رهارا نقد در مهر داده ام آیا قبول کرده میشود قول شوہر یا پس در جواب گفت که معتبر قول شوهر است که فرستنده است پرسیده شد از و که اگر دنیار ها را داد و گفت مر ایشانرا که صرف کنید بعضی آنرا باجرت بافنده و بعضی آنرا بگوسفند خریدن و بعضی را بجا چنانکه در عادتست و ایشان همچنان کردند پس پرسیده