Page 480

جلد چهارم کتاب دعوی سپرده شد آنران بشوهر بعدازان دعوی نمود شوهرکه دینارها را روان کرده بود مرا بجهه مهر با قبول میشود گفته شوهر یانه درجواب گفتند که اگرتصریح کرده باشد باآن بقضای مذکور قبول نمی شود گفته او و رد نمیکردد انرا وسئل ابو حامد ح من رجل خطب لا بنته خطبة وبعث اليها دراهر ثرمات الاب وطلب سائر الورثة الميراث من هذا المال المبعوث فقال ان تمت الوصلة بينهما فهو ملك لابنته وان لم تتم فهو ميراث وان كان الاب حيا يرجع الى بيانه (عالمگيرى) و پرسیده شد ابو حامد رحمه ازحکم مردی که خواست برای پسر خود زنی را و فرستاد برای آنزنه چند دینار پس مردآن پدرو طلب کرد باقی وارثان در میراث را ازان دینار های فرستاده شده که ایا میراث می برند یا نه پس درجواب گفت ابوحامدرح که اگر وصلت میان زن و شوهر کامل شده بود پس اندینار ها ملک آن پسرست واکر وصلت میانشان کامل نشده بود پس آن دینارها میراث میشود واکر پدر زنده بود رجوع کرده شود ببیان او فی الحجه ولوادى المراة ناقة مسكاوطيبا ثم قال كان المهر فالقول قوله (عالمگيرى) ودر فتاوای حجه آورده است که اگر فرستاد کسی برای زن خود نافه مشک را یا خوشبوی را بعد ازان گفت که این از مهرست پس معتبر است وفى الحاوى فان وجهت اليه عوضا لذلك الطيب وحسبت ان زوجها وجه الطيب اليها هدية فلما ظهر الخلاف ارادت الرجوع فى العوض هل لها ذلك قال ليس لها ذلك ثم ينظران كان الطيب قائما يستردا لزوج اذا لم ترض بذلك مهرا وان كان هالكا وله مثل يسترد المثل وان لم يكن له مثل فحيئذ يصير قيمته قصا بمهرها كذا في التاتارخانية (عالمگیری) و در کتاب حاوی اورده است که اگر فرستاد آنزن بشو هر چیزی را عوض آن خوشبوئی و گمان کرد زن که شوهر برای من خوشبوئی را هدیه فرستاده است پس هرگاه ظاهر شدخلاف گمان شور کرد انزن رجوع کر دن را در العوض آیا است آنزنر این رجوع کردن یانه گفت در جواب که نیست اور رجوع کردن بعدازان دیده شود کر خوشبوئی موجود بود و اپس گیرد انرا شو هرکه راضی نباشد زن بهر بودن آن اکر هلاک شده بودان