Page 475

حصہ چهارم ۴۰ کتاب دعوی فالبينة بينة الاب فان اقامت امها وهى امة الزوج مع ذلك بينة انه تزوج ابنتها على رقبتها فالبينة بينة الاب والام ونصفهما جميعا مهرها و يسعى الوالدان للزوج فى نصف قيمتها ولولم يكن كذلك ولكن اقامت المرأة البينة انه تزوجها بمائة دينار واقام الزوج البيتية انه تزوجها بالف درهم فقضى القاضي ببينة بالنكاح بمائة دينار ثمرات ابوالمرأة وهو عبد للزوج اقام البينة انه تزوج المرأة على رقبته فان القاضي يبطل القضاء الأول ويقضي باز الاب هو المهر (قاضیخان) واکر کواهان کذرانید شوہر باینکه بنکاح گرفته ام اینزا بزار درم و گذرانید آنزن گواهانرا باینکه بنکاح کرفته است مرا بصد دينار وكذرانيد پدران که غلام شوت بود کوا هانرا باینکه بنکاح گرفته است دختر مرا بر قبه من پس معتبر کوامان پدروزن است پس اگر کذرا گواهانرا مادر آنزن که کنیز شوہر بود با وجود کوامان پدرش باینکه بنکاح کر ده است دختر مرا برقبه من پس معتبر کواهان پدر و مادر زن است ونصف قیمت هر کدام از پدر ومادرمهرزت و سعی کند هر کدام از پدر و مادرش برای شوہر نصف قیمت خود و اگر این چنین بود لیکن كذرانيد آنزن گواهانرا باینکه بنکاح گرفته مرا بصد دينار و کذرانید شوہر گواہانز ا باینکه نکار گرفته ام این زنرا بہزار درم و قاضی حکم کرد بکوامان آنزن به نکاح بصد دینار بعد زان در آنزان که غلام شوہرست کذرانید کواهانزا باینکه نکاح کرفته است دختر مرا بر قبه من باطل کند قانی حکم اول او حکم کند برینکه پدر مهراست ولو كان الزوج يدعى انه تزوجها على ابيها ويشار الاب فى ذلك واقام البينة وادعت المرأة انه تزوجها على مائة دينار ولم نقة ابنه فقضى القاضي ببينة الاب للزوج وجعل الاب صداقا واعتقه من مالها وجعل ولاة لها ثم اقام المرأة البينة انه كان تزوجها بمائة دينار كانت لبينة بينة المرأة ونفضے القاخی لها على