Page 476

جلد چهارم ۴۷۱ كتاب دعوی لها على الزوج بمائة دينار ويجعل اباها خزا من مال الزوج وابطل الولاء لانه كان قضى به للمرأة (قاضیخان) واگر شوهر دعوی کرد که بنکاح گرفته ام این زن را پدر او و پدر راشتنگوی کرد شوهر را در ان دعوی و شوهر گذرانید شاهد انرا و دعوی کرد دران که مرا بنکاح کرد بپست بصد دینار و گواهان گذرانید و حکم کرد قاضی بگو اهان پدر و شوهر و گردانید او را مهر دختر ش آنرا که پدر را از مال دختر و گردانید برایش پر را مجرای آن دختر بعد از ان ان زن گذراند گواهانرا بر اینکه مرا بکاح کرد نپست بصد دینار درینصورت معتبر گواهان زنست و حکم کند قاضی برای زن بر شوهر او بصد دینار و آنرا بگرداند پدر آنزنرا از مال شوهرش و باطل کند میراتی را که حکم برای آنزن کرده بود بان قال فى الهامش اختلف مع الورثة في موخره على الزوج ولا بينة لها فالقول قولها بيمينها إلى قدر مهر مثلها حامديه عن البحر ( درمختار) گفته است در هامش که بخلاف کرد زن با ورثه شوهر در مهر موجل خود که بر شوهر ست و گوانان نداشت پس معتبر قول زنست با سوگند او تا بقدر مهر مثل آنزن چنانکه ذکر شد و ہم سے در حامدی نقل کرده از سحرا یق ولو ادعت المرأة النكاح على رجل وهو يجد فاقامت شاهين واختلفا في المهر فشهد احدا هما انه تزوجها بالف وشهد الأخرانه تزوجها بالف وخمسمائة والمراة تد على النکاح بالف وخمسمائة جازت شهادتهما ويقضى لها بالف لو كان الزوج هو المدعى والمرأة مجلد النكاح وشهد الشاهد على هذا الوجه لا تقبل شهادتهما ولا يقضون بالنكاح (قاضيخان) واگر دعوی کروزنی نکاح را بر مردی و او منکر بود و آنزن گواهان گذرانید و با هم اختلاف کردند در مقال مهر پس یکی ایشان گواهی داد که این زن باشکاح گرفته بود بهزار درم مرو آنی که گواهی داد که دی برنجار گرفته بود بهزار و پینصده م م و انزن دعوی نکاح راهزار و صد درم میکرد روست گواهی ایشان و حکم کرده می شود برای آنزن بهزار درم واگر مدعی نکاح شوهر بود وزن منکر بود و گواهانش کو بنداین فایده خلاف شاهدان در مقدار مهر