Page 461

جلد چهارم ۴۵۶ کتاب دعوی کردن او گفت او را که وطی نکرده است ترا شوهر دوم و زن گفت که وطی کرده است مرا تفریق کند قاضی میان ایشان و بر شوهر نصف مهر وجب می شود و اگر شوهر دو گفتم که با تو نکاح کرده ام پیش از گذشتن عدت طلاقت از شوهر اول و زن گفت که مهر ساقط کرده بودم بعد از طلاق شوهر اول حملی را که ظاهر شده بود ابعضی خلقت آن تفریق کند قاضی میان ایشان و نمی شود مهر مرزنرا و اگر زن در اول گفت که ساقط کرده بودم حمل مذکور را بعد از ان گفت که در عدت بودم وقت نکاحت معتبر قول زن است و جدائی کند قاضی میان ایشان و حق مهر نمی شود زنرا و فی دعوی فتاوی نجم الدین النسفي رحمة الله عليه ادعى على مرأة انها امرأته وحلاله وهي تدعى انها كانت امرأته وحلاله لكن طلقها وانقضت عدتها وتزوجت بهذل الزوج الثاني وهي في يده ويدع الثاني انه تزوجها وينكر نكاح الأول وطلاقه نكلف مرآة باقامة البينة على الطلاق فان عجزت عن اقامة البينة وحلف الزوج الاول على الطلاق نفرق منها وبين الزوج في (نصر صاد) و ذکر کرده است در باب دعوی از فتا و انجم الدین سفی رح که اگر دعوی کرد مردی بر زنی که این زن من است و حلال منست و زن دعوی می کرد که من زن و حلال او بودم لیکن طلاق کرد مرا و گذشت عدت من و نکاح کردم باین شوهر دوم و زن در دست شوهر دوم بود و دعوی میکرد شوهر دوم که من او را بنکاح گرفته ام و منکر بود از نکاح شوهر اول و از طلاق او پس امر شود بزن که گوان بگذران بطلاق کردن شوهر اول سپس اگر عاجز شد زن از گذرانیدن گواهان و قسم کرد شوهر اول بطلاق جدائی کرده شود میان زن و شوهر دوم رجل تزوج امرأه فادعى احر انها امراتي فقال المدعى عليه كانت امراتك فایده زن دعوی کند که من زن بودم لیکن مر ا طلاق کردی فایده مدعی علیه گفت که بعد از عدت نکاح کردینش