Page 462

جلد چهارم ۴۵۷ کتاب الدعوی امراتك لكن طلقتها منذ سنتين وانقضت عدتها ثم تزوجتها وانكر المدعى الطلاق يؤمر بالتسليم الى المدعى لتصادقهما على النكاح وانكار الزوج الطلاق ولو قال المدعى طلقتها ولكن تزوجتها بعد ذلك ومدعى عليه باز خواستن و برا منکر ست تترك فى يد المدعى عليه لثبوت نكاحه من الظاهر لو ان المدعى انكر الطلاق واقام المدعى عليه بينه انه طلقها سنتين وانى تزوجتها وحكم القاضى بالطلاق كانت عدتها من وقت الطلاق لان الطلاق من ذلك الوقت ثبت البينة العادلة فتعبر العدة من وقت الطلاق (فصل عماد وعالمگیری) مردی بنکاح گرفت زنی را و دعوی کرد مرد دیگر که این زن زن من ست پس گفت مدعی علیه که زن تو بود ولیکن مدت دو سال می شود که تو طلاق کردی او را و بعد از گذشتن عدت او من بنکاح گرفتم او را و مدعی منکر شد از طلاق کر دار شود بسپاریدن زن بمدعی زیرا که هر دو اتفاق کردند بنکاح و شوهر منکر شد از طلا واگر مدعی گفت که طلاق کرده بودم ولیکن باز بنکاح گرفتنش و مدعی علیه منکر شد از باز گرفتن او بنکاح پس گذاشته شود زن در دست مدعی علیه زیرا که نکاح او ثابت ست از روی ظاهر و اگر مدعی منکر شد از طلاق و مدعی علیه گواهان گذرانید که مدت دو سال میشود که تو طلاق کرده او را و من بنکاح گرفته ام او را و قاضی حکم کرد بطلاق پس می شود عدت او از وقت طلاق زیرا که طلاق از همان وقت ثابت شد بگواهان عادل پس معتبر می شود عدت از وقت طلاق ادعى على امرأة نكاحا وقال ان زوجك فلانا طلقك وانقضت عدتك وانا تزوجتك فقالت المرأة ما طلقنى فلان فاقام المدعى ببينه على طلاق الزوج فایده دعوی نكاح بعد از عدت