Page 45

جلد چهارم ۴۰ کتاب دعوی على يدي عدل لا يجيبه القاضي الى ذلك الا ان يكون اشجارا عليها ثمار وان كان المدعى به دابة او جارية يحتاج الى النفقة وابي المدعى عليه ان يعطى كفيلا والمدعى لا يقدر على الملازمة فطلب من القاضي ان يضعه على يدي عدل فان القاضي يقول للمدعي ان شئت وضعته على يدي عدل ويكون النفقة عليك عدلت ببينتك او تعدل قضيت بها لك او لم اقض فان رضى المدعي بذلك وضعها على يدي عدل وان لم يرض لا يضع ويلازم ان شاء (قاضيخان) و اگر مال مدعا عقار بود و طلب کرد مدعی از قاضی که بگذارد آن عقار را بدست شخص عادل قبول نکند قاضی این خواهش مدعی را مگر قبول کند اگر باشد در آن عقار درختان میوه دار و اگر آنچیزیکه بر او دعوی شده بود دابه باشد یا کنیزی که محتاج باشند بنفقه ومنع آورد مدعی علیه از دادن ضامن در حال آنکه مدعی قدرت نداشت بر ملازمت با مدعی علیه و طلب کرد از قاضی که بگذارد آن دابه یا کنیز را بدست مرد عادل پس بدرستیکه قاضی بگوید مر مدعی را که اگر میخواهی میگذارم آنرا بدست مرد عادل ولیکن نفقه این دابه یا کنیز بر تو باشد خواه عادلان شوند گواهان تو یا نشوند و خواه حکم بآن دابه یا کنیز برای تو کنم یا نکنم پس اگر مدعی راضی شد باین نفقه دادن بگذارد قاضی آن دابه یا کنیز را بدست مرد عادل و اگر راضی نشد نگذارد بدست مرد عادل ملازم باشد مدعی با مدعی علیه اگر میخواست ملازمت را ولو طلب المدعي من القاضي الحيلولة بين المدعى عليه والمدعى د للمد كان لله قبل اقامة