Page 434

جلد چهارم ۴۲۹ کتاب دعوی را و آن زن گواهان گذرانید بر قسمار مرد بنکاح دخترش را منکوحہ ده نمی شود بنکاح آن دختر تا که حاضر شود اوزیر اکہ اقرارش ثابت میکند نکاح آن غایب را لیکن ثابت میکند اقرار آنمرد را بحرمت مصاهره ادعى على مراة نكاحا بتزويج ابيها اياها في حال صغرها وشهد الشهودانه قال زوجت بنتى الكبري المسماة بكذا من فلان وقبل فلان ذلك لكن لا نعرف ابنتہ بوجهها تقبل شهادتهما على النكاح فبعد ذلك يامر القاضی المدعى ان ياتى بشاهدين ان بنتہ الكبرى المسماة بهذا الاسم هذه ليقضى عليها بالنكاح فلوقالت انا ابنتہ الكبرى وصدقها المدعى يقضى بنكاحها ولوشهدانه زوج ابنتہ من هذا وقالا لا نعرف ابنتہ بوجهها فان لم تكن للمدعى عليه الابنت واحدة تقبل الشهادة لزوال الجهالة وان شہدا انہ زوج بنته عائشة وليست له بنت بهذا الاسم الا واحدة ولا يعرفها الشاهدان بوجهها يقيم الزوج البيئة انها هذه بهذا الاسم (فصول عمادی) مردی دعوی کرد برزنی نکاح را کہ پدرش مرا بنکاح داده بود در حال صغیری او و گواها گواهی دادند کہ پدر او گفت کہ من بنکاح داده ام دختر کلان خود را کہ نامش فلانه است باینقد مهر بفلان وا و قبول کرد مکر ما نمی شناسیم دختر اور ابروی قبول کرده می شود گواهی ایشان بر نکاح بعد ازین امر کند قاضی مدعی را که بیار دو گواه دیگر کہ گواهی بدهند که دختر کلان او که نامش فلانه است این زنست تا حکم کند قاضی بر آن زن بنکاح پس اگر خود زن گفت که من دختر کلان او هستم و راستگو کرد مدعی او را حکم کند قاضی بنکاح او واگر گواهان گواهی دادند که وی بنکاح داده دختر خود را باین مرد و گفتند