Page 418

جلد چهارم ۱۴۱۳ کتاب دعوی گرفته است گفته است مصنف کتاب حاوی که در کتاب حدود کتاب مبسوط اشارت است باینکه قبول می شوند گواهانش زیرا که امام محمد رحمة الله علیه گفته است که آن کسیکه برا و شایدی بزنا داده شده باشد اگر گفت که بدرستی این را بنکاح گرفته ام یا گفت که زن من است ساقط میشود از وی حد زنا پس درینصورت امام محمد رحمة الله علیه برابری کرده اسبتین هردو امر که نکاح گرفتن و زن بودنست پس دلالت میکند این برابری او بر اینکه شهری امر یک حکم دارد پس قبول کرده میشود همچنین ذکر شده است این جمله در کتاب نکاح کتاب کامل در فتوی باز جميع استاذانم ادعٰی علی امراة نکاحا و اقام شاهدین بحال بھا وبينة ومحدثات الزوج لا تحتاج الى الحيلولة ويخلى سيلهما الى ان يحضر الزوج (فصول عمادی) مردی بر زنی دعوی نکاح را کرد در حالیکه زن صاحب شوهر بود و آندعی یکشاہد گذر ایند حیلوله کرده شود میان آنزن و شوهرش و در دعوی غیرخدا وند شوهر حاجت حیلوله نیست و رها کنند راه آنزن را تا که شوهرش حاضر شود و لوا قاما لا مراء شاهدا واحدا عدلا انه طلقها يخلى سبیلها ولوا قا متشا هدین فاسقين كذلك في روایة (سراجیه) واگر زنی یکشاہد عادل گذرانید که شوہرش او را طلاق کرده است رهائی کند میان ایشان و اگر دو شاہد فاسق گذرانید پس همچنین بحسست دریکوریا برهن عليها بالنکاح ولم يظهر عدالة الشهود فاقرت بالنكاح لا يسلمها إلى الثاني لعدم ثبوت نكاح الاول هذا اذا قال لابينة لى سوا هما ما اذا قال لى شهود آخر يحل بينها و بين المقرله حتی يظهر عجز المدعی (بزازیہ) مردی گذرانید گواها برا بنکاح زنی و ظاہر نشده بود عادل بودن آنشاهدان پس اقرار کرد آنزن بنکاح برای مردی دیگر پسره قاضی فایده در مسایل حیلوله