Page 419

جلد چهارم ۴۱۴ کتاب دعوی آن زنرا با آن دوم مرد زیراکه ثابت نشد نکاح مرد اول و این حکم در انوقت است که بگوید مدعی که دیگر گواهان غیر اینان ندارم و اما اگر گفت که دیگر گواهان دارم جدایی کند قاضی میان آنزن و آنمردیکه اقرار برای او کرده شد تا که ظاهر شود عاجز شدن مدعی از شاهدان تزوج امراة فشهد جماعة بحضرتها عند القاضى ان هذه المراة منكوحة فلان الغائب لا تقبل هذه الشهادة ولا تثبت الحيلولة لعدم الخصم عن الغائب (فصول عمادي) مردی بنکاح گرفت زنی را پس طایفه شاهدی دادند بحضور آنزن نزد قاضی باینکه این زن نکاح کرده شده فلان غایب است قبول کرده نمیشود این گواهی و حیلوله ثابت نمیشود از جهت نابودن خصم از جانب غایب ولو ادعى رجل نكاح امراة كبيرة ليست في يد رجل وهي تجحد دعوا ه فاقام البينة وطلب من القاضى ان يضعها يد عدل الى ان يسال عن الشهودفان القاضىيضعها ولكن ياخذ منها كفيلاوكذا لوادعى نكاح بكر هي في بيت بها الا يعزلها (قاضيخان) اگر مردی دعوی کرد نکاح زن کبیر را که در دست مردی دیگر نبود و آنزن منکر شد از دعوای شی پس آنمرد گواهان گذرانید و از قاضی خواست نهادن آن زنرا در دست شخص عادل تا اینکه بپرسد از حال شاهدان پس درینصورت قاضی نهد آنرا بدست عادل و لیکن بگیرد از ان زن ضامن را و همچنین اگر دعوی کرد نکاح دختر دوشیزه را که او در خانه پدر خود بود درین صورت قاضی جدا نکند اور ا از خانه پدرش و لو ادعى رجل نكاح امراة وهي في يد غيره فاقام المدعى البينة فان سال المدعى الحيلولة اوالتعديل في مدة المسالة عن الشهودفعل القاضی ذلک والافلا (قاضیخان) و اگر مردی دعوی کرد بنکاح زنی را در حالیک آنکه آنزن در دست دیگری بود پس اگر خواست مدعی حیلوله کردن را یا نهادن آنرا بدست