Page 409

جلد چهارم کتاب دعوی فایده فروختن یا فروشنده دعوی کند که عقد فروختن فضولی بود فایده مشتری برای دفع مستحق قرار کرد که مشتری مقبره یا مسجد ست هرگز باز نشستن خوبست این زمین را بزور و سپرده است آنرا بزور واراده کرده بود پس گرفتن آنزمین را از دست خریده بعد از ان دعوی کرد دوم بار که این زمین را وصی من بفروخته است بغبن فاحش پس قاضی بشنود ازوی دوم دعوای اورا همچنین ذکر شده است در کتاب ذخیره رجل اشترى من رجل عبدا ثم ان البائع ادعى انه كان فضوليا في هذا البيع واراد استرداد العبد من يدى المشترى وانكر المشترى ذلك او ادعى المشترى ان البائع كان فضوليا في هذا البيع واراد استرداد الثمن لا تصح دعواه وان اراد ان يقيم البينة على ما ادعى من كونه فضوليا في البيع لا تقبل بينته وكذا اذا لم تكن له بينة واراد ان يحلف صاحبه على ما اد من كونه فضوليا فى البيع ليس له ذلك كذا في المحيط عالمگيري مردی خرید از مردی غلامی را بعد از ان دعوی کرد فروشنده که فضولی بودم درین فروختن واراده کرده بود پس گرفتن آن غلام را از دست خریده و خریده منکر شد ازان یا خریده دعوی کرد که فروشنده فضولی بود درین فروختن واراده کرده بود پس گرفتن بهار اصحیح نمی شود دعوائی واگر اراده کرد که بگذراند گواهانه ایران چیزیکه دعوی کرده است از فضولی بودن خود در ان فروختن قبول کرده نمی شود گواهان او و همچنین اگر اور اگواهان نبود واراده کرد که سوگند بدهد آن دیگر خودرا آنان چیزی که دعوی کرده است آنرا از فضولی بودن او در فروختن نمیرسد او را سوگند دادن چنین ذکر شده است در کتاب محیط وفي الاجناس مشترى الارض اذا اقران الارض المشتراة مقبرة او مسجد الفذ القاضي اقراره الحضرة من يخا صمح ند اقرار