Page 408

جلد چهارم ۴۰۳ کتاب دعوی و هرگز میراث نگرفته‌ام آنرا پس آورد دو شاهد را بخریدن آن از مدت یکسال پس ایندعوی او باطل است و اگر دعوی کرد آن شاری را بسبب بخشش و گفت اینقول را که هرگز صدقه نکرده است بر من بعد از ان آورد گواهانرا بصدقه کردن و گفت که بخشیده بود بر من و وقتی که منکر شد از بخشیدن خواستم از او که صدقه کند آنرا بر من پس صدقه کرد آنرا روا میدا دعوای او را و همچنین حکمیست اگر گفت که میراث گرفته بودم این سرا بر او بعد از ان منکر شد از میراث برای من پس خریدم آن سرا بر از او پس آورده گواهانرا بخریدن آن و این حکم مخالف است از ان حکمی که اگر دعوی کرد خریدن را در اول بعد از ان آورد دو گواهانه را که گواهی دادند که میراث گرفته است اما پدر خود صحیح نمیشود این گواهی اینجا همچنین ذکر شده است در کتاب بسوط لوادعی انها له ورثها من ابيه ثمر ادعی هومع اخرین ورثاها من لميت واقاما البينة على ذالک تقبل كذا في الخلاصة (عالمگیری) اگر شخصی دعوی کرد که این سرابرا بمیراث برده‌ام از پدر خود بعد از ان دعوی کرد متمدی شخص دیگر که بدرستی بمیراث برده‌ایم ما آنرا از فلان مرده که پدر ماست و گذرانیدند گواهانرا باین دعوای خود قبول کرده میشود همچنین ذکر شده است در کتاب خلاصه الفتاوی صبی له عقارات مورثة ادعی بعد بلوغه عقارا من عقاراته علی رجل ان وصیه باعه مکره او سلم مکرها فاراد استردادها من یدی المشتری ثمر ادعی مناخری ذلک العقاران وصیه باعه بغبن فاحش فالقاضی یسمع الدعوی الثانیة كذا في الذخيرة (عالمگیری) شخص صغیر یرازمینهایی بود از میراث دعوی کرد بعد از بالغ شدن خود یک زمینی را از زمینهای خود بر مردی باین طریق که وصی من فروخته فایده (اول دعوی میراث) تنها باز با دیگر فایده گواهی بعد از بلوغ دعوی فروختن زمین او بومی مکره باز بغبن