Page 410

جلد چهارم کتاب دعوی ثم اقام المشترى البينة على البائع لم يرجع بالثمن عليه قبل بيته كذا في المحيط (عالمگیری) و در کتاب اجناس آورده که خریدار زمینی اگر اقرار کرد که زمین خریده ام مقبره یا مسجد است و نافذ گردانید قاضی اقرار او را بحضور خصم او بعد از ان خریده گذرانید گواهانرا بر فروشنده بمقبره بودن آنزمین برای اینکه رجوع کند بپهای آن جرا و قبول کرده میشود گواهان او همچنین ذکر شده است در کتاب محیط ولو ادعی المشترى على بائعه ان الارض التي بعث منى وقف على مسجد كذا تقبل وينقض البيع عند لفقيه ابی جعفر رحمة الله تعالى عليه و به ناخذ وقيل لا يقبل والأول اصح كذا فى الفصول العمادية ( عالمگيري ) واگر دعوی کرد خرید برفرون خود که آن زمینی را که فروخته بمن وقف فلان مسجد است قبول می شود دعوای او و میشکند آن عقد فروختن نزد فقیه ابو جعفر رحمة الله علیه و گفته است ابولیث رحمة الله علیه که همین قول عمل میکنم و بعض مشایخ رحمهم الله تعالی گفته که قبول نمی شود دعوای او و قول اول صحیح تریناست درکات فصول عمادی ولو ادعى مالا بسبب الشركة في يده ثم ادعى ذلك دينا تسمع وعلى العكس لا تسمع لان مال الشركة قد يصير دينا بالخجود الدين لا يصير شركة كذا في الفصول الاستروشنية ( عالمگيري ) اگر شخصی دعوی نمود مالی را بسبب شریکی که در دست دیگری بود پس تر دعوی نمود که همین مال دین است بر او شنیده میشود دعوای او و اگر عکس این دعوی کرد که در اول دعوای دین را نمود و بعد از ان دعوای شریکی را کرد شنید نمیخواد زیرا که مال شریکی گاه دین میگردد بسبب منکر شدن ذو الید و دین شریکی نمیگردد همچنین ذکر شده در در کتاب فصول استروشنيه رجل ادعى على اخرانه كان لفلان عليك كذا وكذا وقد فلان وصار ماله عليك ميراثا لي فقال المدعى عليه انا أو فيته هذا المال المدعى فایده در اول دعوای شریکی باید دعوای دین پس