Page 397

کتاب دعوی ۳۹۲ جلد چهارم لا يسع الحكم التناقض فصول عمادی) واگر کسی دعوی کرد سوم حصه سرایرا بعد از ان حکم کرد دور آنرا شنیده نمی شود دعوای او واگر دعوی کرد یک ثلث آنرا و گفت که مرا حقی نیست در غیر آن ثلث بعد از ان دعوی کرد دو ثلث آنرا درینصورت شنیده نمی شود دعوای او از جهت ثبوت تناقض الذخيرة اذا ادعى عينا و قضى له بالبينة فلم يقبضه المدعى فاقام المد بينة انه اقر المد انه لا حق له فى هذا العين ان كان قبل القضاء تبطل دعوى المدع وبشهادة شهوده وان كان بعد القضاء لا يبطل القضاء افصول عمادی در کتاب ذخیره آورد که اگر کسی دعوی کرد مال معینی را و حکم کرده شد برای او بگذرانیدن گواهان و قبض نکرده بود آنرا فائده مدعی علیه بعد از حکم شاهدا گذرانید با قرار مدعی بعدم حق مدعی تا اینکه مدعی علیه گواهان گذرانید باقرار آن مدعی باینکه حق ندارم در اینمال درین صورت اگر گذرانیدن گواهان پیش از حکم قاضی بود باطل می شود دعوای مدعی و گواهی گواهان او واگر بعد از حکم قاضی بود باطل نمی شود حکم قاضی اذا ادعی رجل على غيره عشرة دراهم فقال المدعى علیه آری ما را بتو این ده درم باید دادن ولیکن ما را نزد هزار در هم میباید حال فهذه الدعوى الثانية لا تصح اذا كان المالان من جنس گذافی الذخیرة (عالمگیری) اگر دعوی کرد مردی بر دیگری ده درم را در حال و مدعی علیه کہ آری من ترا ده درم دادن هستم مگر مرا از تو هزار درم گرفتنی است فی الحال پس دعوای دوم صیح نمی شود اگر هر دو مال از یک جنس باشند همچین ذکر کرده شده است در کتاب نیز اذا قال المدعى عليه الدين این مبلغ مال که دعوی میکنی بتو ر سا نید کام ثم قال به حو الهرد بود مر وا ور سانیك است فقال لا تسمع هذه المقالة الثانية وقيل تسمع گذانی المحيط عالمگیری) اگر کسی که دعوای دین بروی شده بود گفت که اینقدر مال را که دعوی میکنی بتو رسانده ام بعد از ان گفت که حواله کرده بودم بر فلان و اوسانده پس