Page 39

جلد چهارم عر ٣ کتاب دعوی حلفت انمالك على اديتها اليك تحلف فاداها اليه هل له ان يسترد ها منه بعد ذلك ذكر فى المنتقى انه ان دفعها اليه على الشرط الذي شرطا كان له ان يستردها منه (قاضیخان) مردی گفت مردیرا که مرا بر تو هزار درم دین است گفت مدعا علیه او را که اگر سوگند میخوری که بدرستی این هزار درم ترا بر من است میدهم هزار درم را بتو و سوگند خورد مدعی و داد مدعا علیه هزار درم را بوی آیا میرسد مدعا علیه را که پس بگیرد آن هزار درم را از مدعی بعد از سوگند خوردن ذکر کرده است در کتاب منتقى اینکه اگر داده بود مدعا علیه بمدعی آن هزار درم را بنابر آن شرطیکه کرده بودند میان خود دست مر او را که پس بگیرد از او رجلا دعى على رجل مائة درهم فقال المدعى عليه قد قضيتك مائة بعد مائة فلاحق لك على لم يكن ذلك اقرارا وكذلوا دعى عليه الف درهم فقال قد قضيتك خمسين درهما لم يكن ذلك اقرارا وكذا لو قال المدعي لي عليك الف درهم فقال المدعى عليه لي عليك الف درهم لم يكن اقرار اولوقال المدعى عليه ولي عليك الف درهم او قال ولي عليك مثلها او قال لي عليك ايضا الف درهم فيه روايتان في رواية يكون اقرارا وفي رواية اخرى لايكون اقرارا (قاضيخان) مردی دعوی کرد بر مردی دیگر صد درم را و گفت مدعی علیه که به تحقیق ادا کردم!