Page 40

جلد چهارم ۳۵ کتاب دعوی بتوصد درم را بعد از ادا کردن صد درم پس حق غیرت ترا بر من اقرار میشود این گفتن مدعی علیه برای مدعی و همچنین اگر شخصی دعوی کرد هزار درم را و گفت مدعی علیه که به تحقیق ادا کرده بود در حویلیجاه درم را اقرار میشود این قول مدعی علیه و همچنین اگر گفت مدعی که مرا بر تو هزار درم دین است و گفت مدعی علیه در جواب او که مرا بر تو هزار درم دین است اقرار میشود این قول مدعی علیه و اگر گفت مدعی علیه در جواب مدعی که ومرا بر تو هزار درم دین است یا گفت و مرا بر تو مانند این هزار درم است یا گفت که مرا بر تو نیز هزار درم است در این قول مدعی علیه دو روایت است در یک روایت اقرار میشود و در روایت دیگر اقرار نمیشود رجل ادعى على رجل انه اخذ منه الفا ووصف الالف واقام بينة فاقام المدعى عليه البينة ان المدعي اقران هذا المال المفسر المسمى اخذ منه فلان آخر وانكر المدعى الاول اقراره قال محمد رحمة الله عليه لا تبطل بهذا دعوى المدعى الاول ولا تبطل بينته لان الوقت غير مذكور فى الشهادتين فيجعل كان فلان احدا ولا ثم ردها على المدعي ثم اخذها منه المدعى عليه ولو ادعى المدعى ولان هذا الرجل اخذ منه الفا واقام البينة ثم ان هذا المدعى عليه اقام البينة ان هذا المدعى قرآن فلان أبن فلان وكيل المدعى عليه اخذ منه هذا المال كان ذلك ابطالالادعوى المدعي الاول وتكذيبا لبينته (قاضيخان)