Page 371

کتاب دعوی ۳۶۶ که سبب میراث بعد ازان دعوای ملک مطلق اکرد در اعمال متعین نزد قاضی از قاضیان پس قاضی نشنود دعوای او را وقتی که ثابت شود نزد قاضی که اینمدعی گفته بود پیش ازین که از مال متعین ملک منست بسبب خریدن و این حکم وقتیست که در اول دعوی کرده باشد خریدنرا از مرد معلوم اما وقتی که دعوی کرده باشد خریدن را از مردنا معلوم چنانکه گفته که خریده ام آنرا از مردیکه نمیشناسم او را یا گفته باشد که خریده ام آنرا از مردی بعد ازان دعوی کند نزد قاضی ملک مطلق را شنیده می شود دعوای او رجلا دعى ملكا بسبب ثم ادعالا بعد ذلك ملكا مطلقا وشهد المشهود بذلك ذكر عامة الروابا انه لا تسمع دعواه ولا تقبل بينته قال المصنفرح قال جدی شمس الائمة لا يقبل بينته ولا تبطل دعواه حتى لو قال ردت بهذا الملك المطلق الملك بذلك السبب تسمع دعواه وتقبل بینته (قاضیخان) مردی دعوی کرد بردیکری ملک را بسببی باز دعوای آنرا کرد بعد از ان بملک مطلق و شاهدانش گواهی دادند بآن ملک مطلق ذکر شده در عامه روایات اینکه شنیده نمیشود دعوای او و قبول کرده نمی شود گواهان او گفته است مصنف رحمہ اللہ که گفته است جد من شمس الائمه رحمہ اللہ که قبول کرده نمیشود گواهان او و باطل نمی شود دعوای او تا آنکه اگر گفت که اراده کرده ام باین ملک مطلق ملکیر بآن سببی که پیش گفته بودم شنیده می شود دعوای او و قبول کرده می شود گواهان او ادعى عينا في يد انسان مليكا وادعى المدعى عليه فى دفع دعواه انه كان ادعى هذا العين قبل هذا بسبق الملك انا ادعيه الآن بذلك السببضا و تركت دعوى الملك المطلق يسمع دعواه ثانيا و يطل دفع المدعى عليه (خزانة المفتين) اگر دعوی کرد مال معین را که در دست کسی بود بملک مطلق و مدعلی علیه گفت در دفع دعوای او که اینمدعی دعوی کرد بملک دعوی کرد در اول بسبب با بمطلق