Page 348

جلد چهارم ٣٤٣ کتاب دعوی میشود دعوای او و اگر گذرانید گواهانرا قبول میشود گواهان او همچنین ذکر شده است در خلاصه الفتاوی و اگر مدعی قمار شاهدان نیافت پس بر طلب کننده دین سوگند است زیرا که دعوای او دعوای فعلی را کرده است که اگر بآن اقرار کند بهاو لازم می شود پس وقتی که منکر شده است ازان سوگند داده میشود اورا ولوا دعی الرجل كذبا كذا اقرار ا صحيح المدي عليه المائة متخ دراهم و ادعى الاقرار بالذهب وانما ادعى الذهب بناء على هذا لا يسمع لانه رجوع (خزانه المفتين) اگر اقرار کرد مردی جمالی برای مردی و نوشته کرد در کاغذ اقرار صحیح را بعد از ان آن اقرار کننده دعوی کرد که آنمیکه برایش اقرار شده داد ه است بامن در قمار اوامر کرده است مرا با قرار کردن زر سرخ را و که دعوی زر سرخ را میکند بنا بر اینست شنیده نمیشود این گفته او زیرا که این قول او رجوع است از اقرار او ولوا قريكر حنطة اقرار مطلقا ثم ادعى فسا الاقرار والحنطة القاسر المطقوله يك مطلق الحنطة بناء على بطلبة الإقرار لا يسمع دفع المدعى عليه (خزانه) اگر کسی قرار کرد بیک خروار کندم اقرار مطلق بعد از ان دعوی کرد فساد اقرار و شوه را از جهت فاسد بودن سلم و آن کسی که اقرار برایش شده دعوی میکرد مطلق گندم را بنابر مطلق اقرار شنیده نمی شود دفع دعوای مدعی علیه ولوا دعی مائة دينارا فقال المدعى عليه که تو اقرار کرد لا که من بر این مدعسله ستم داده ام ولیکن بر خط ستانیده ام و این صدر بینا ریلان سبع عوی میکنی واقام المدعى البيئة على اقرار المدعى بذلك فهنا دفع صحیح لواد علی آخر عترین دینا را فقال المدعی علیه تو مرا کنده دادی پارسا ولیکن بر خط ستانید از من و این بیست دینا ریلاین ادعو میکر واقام البيئة على اقرار الله يداله فهدنا دفع صحیح (خزانه) و اگر کسی دعوی کرد صد دینار را پس مدعی علیه گواهان گذرانید که تواقرأ کرده که من بدین مدعی ستم داده ام لیکن بز خظ گرفته ام و دعوی صد دینار از ان سبب