Page 349

جلد چهارم ۳۳۴ کتاب دعوی میکنی و گواهان گذرانید با قرار مدعی بر آن پس ایندفع او صحیح است و اگر دعوی کرد که میگی بیست دینار را پس مدعی علیه گفت که تو مرا گندم داده پارسال پس من بخط از من گرفتی این بیست دینار را بدان سبب دعوی میکنی و گواهان گذرانید با قرار کردن مدعی بان گفته او پس این دفع صحیح است اقول الجواب کذلك لکن فيما اذا اخد منه خطا بالمال لمدعی في بان لقابض ما اذا دفع لي حضه فقبضها وهی باقته في پنه حتی اخذ منه خطا بالمال حمتم يكوت لذلك الخطة من القلب بل يطالب يخود ون میگویم که حکم چنین است که دفع مذکور صحیح میشود لیکن صورتم که خط گرفته باشد از وی مال بعد از انکه باقی نمانده باشد آن گندم در دست قبض کنند واما وقتی که داده شد با و گندم وا و قبض کرده باشد آنرا و حال آنکه آن گندم باقی باند در دست و تا آنکه گرفته باشد از او خط را با شمال این دادن و خط گرفتن صحیح می شود و فروختن میشود مر آن گندم را بر قبض کننده با شمال پس دوامی شود انعقاد بیع جبر اعلیہ وقال ابي ضمت ليك عشرة دراهم وقبضتها الفحل قمت الجد الكرامتر جوان الدفع العقل وقدة واقام البينة فهلك دفع صحيح (خزانة المفتین) مردی دعوی کرد برد دیگری و گفت که بدرستی قرض دادم من تو ده در هم را و مدعا علیه گفت که آری داده بمن ولیکن امر کردی مرا که بفلان بده این را و دادم با و و گذرانید مدعا علیه گواها را پس این گفته او دفع صحت ادعى على آخر مقدار من المال ته قبضه من زرع الذى كان لى فى ارض كذا ولم يتم دعوال حتّى ادعى بعد ذلك هذه الخطة على هذا الوجه على رجل آخر لا يتناقض بان الأمر من الجواز انه تين من زرع فلانته قصار فلان اخر شخصی دعوی کرد بر شخصی دیگر مقدار بیرا از گندم که ایند حاصل کرده از انگشت من که مرا در فلان زمین بود و تمام نکرده بود ایند عوی را تا انکه دعوی کرد بعد از ان همیں گندم را بهمین وجه بر مرد دیگر شنیده میشود دعوای او زیرا که تناقض نیست درین