Page 345

جلد چهارم ۳۳۰ کتاب دعوی و تاریخ خلع پیشتر بود پس ایندفع صحیح نمیشود و گواهان آنزن رد کرده می شود ولو ادعی نکاح امراة وادعت هی انها منکوحة فلان الغائب فهذا ليس بدفع (خزانة المفتين) واگر دعوی کر شخصی نکاح زنی را و دعوی کرد آنزن که بدرستی من منکوحه فلان غایب هستم پس این گفته او دفع ادعت على رجل انه تزوجها على كذا من المهر فأنكر الرجل النکاح فاقام بینة على النکاح دعى الزوج تسمع خزانة المفتین دعوی کرد زنی بر مردی که بدرستی او نکاح گرفته است مرا باینقدر مهر و منکر شد آنمرد از نکاح و گذرانید زن گواهانرا بنکاح پس دعوی کرد شوهر خلع را شنیده می شود دعوای او ادعت المهر على ورثة زوجها وادعت الورثة الخلع بعد انكار اصل النکاح لا تسمع كذا في الرشيدي (خزانة المفتین) دعوی کرد زنی مهر خود را بر ورثه شوهر خود و دعوی کردند ورثه خلع را بعد از منکر شدن ایشان از اصل نکاح شنیده نمی شود دعوای ورثه همچنین ذکر شده است در کتاب فتوای رشیدی ادعت النكاح وانكر الزوج النكاح اصلاً فاقامت بينة وقضى النكاح ثم ادعى الزوج بعد ذلك انه خالعها لا يندفع (خزانه) زنی دعوی کرد بر مردی نکا و و شوهر منکر شد از نکاح بالکل پس آنزن گواهان گذرانید و قاضی حکم کرد بنکاح بعد از ان شوهر دعوای خلع را کرد دفع نمی شود آن دعوای زن امد في يد رجل ادعى اخر انها امته وان ذاليد غصبها واقام ذو اليد انها كانت امة فلان وقد اعتقها وانا تزوجتها هذافع خزانة المفتین کنیزی در دست مردی بود و دیگری دعوی کرد بروی که این کنیز از من است و ذوالید غصب کرد دست آنرا از من و ذوالید گواهان گذرانده که این کنیز از فلان بود و بدرستی که وی آزاد کرده بود آنرا و من او را بنکاح گرفته ام پس این گفته او دفعت المدعى عليه ذا ادعى الايفاء ثم قال برحلا زحل له كراين واورسانیدة الا يقبل التناقض الا في حوالة غير الايفاء (خزانة المفتين ) مدعی عليه وقتی كه دعوائی